Ορίστε αρχιδιαιτητής για την ΚΕΔ!

Η σύμπτωση με την Εύα Ασδεράκη, είναι φοβερή. Αυτή την κορυφαία μορφή, διαχρονικά, της ελληνικής διαιτησίας, τουλάχιστον στο επίπεδο των δημοφιλών αθλημάτων, την ανακάλυψα πριν από μερικά χρόνια και έβαλα τον εαυτό μου να την παρακολουθεί, από απόσταση, στη διάρκεια του τελευταίου έτους. Στα 30 της έχει γίνει, μακράν του δεύτερου ή της δεύτερης, η πιο αναγνωρίσιμη σύνδεση του τένις με την Ελλάδα. Και συμβαίνει, κατά διαβολική σύμπτωση, να μαθαίνω κάτι καλό για αυτήν πάνω σε στιγμές που πιάνω τον εαυτό μου να ντρέπεται στα όρια της αηδίας με τα καμώματα των Ελλήνων συναδέλφων της, του ποδοσφαίρου.

Μου είχε συμβεί τον περασμένο Ιανουάριο. Μου είχε ξανασυμβεί τον Φεβρουάριο. «Επαθα» το ίδιο τον Σεπτέμβριο. «Παθαίνω» το ίδιο τώρα. Ενας εκ των expert του τένις αναδεικνύει τη στιγμή της στάσης της Ασδεράκη απέναντι στην Σερένα Γουίλιαμς, στον τελικό του US Open ως την κορυφαία στιγμή, το καλύτερο παράδειγμα για τη στάση του διαιτητή σε έναν αγώνα.

Η Ασδεράκη είναι ο μόνος άνθρωπος που «ξέρω», από τους διαιτητές του υψηλότερου επιπέδου σε ένα άθλημα μεγάλης απήχησης, που έχει φτάσει στην κορυφή με την αξία και όχι με τα νταραβέρια της. Είναι το καλύτερο παράδειγμα που φέρνω σε κάθε συζήτηση σχετικά με την ποιότητα και τα κίνητρα των ανθρώπων που θα έπρεπε να ασχολούνται με τη διαιτησία.

Ξέρω καλά ότι η ιστορία και η πορεία της Ασδεράκη δίνει πολύ κουράγιο σε νέα παιδιά που ασχολούνται αυτό τον καιρό με τη διαιτησία. Θα ήθελα πολύ να τους δω λοιπόν να φτιάχνουν κάποτε ένα γκρουπ για να διαχωρίσουν τη θέση τους από τα λαμόγια και να φωνάξουν ότι υπάρχουν και κανονικοί, αυθεντικοί διαιτητές – υπηρέτες του αθλητισμού στην Ελλάδα.