Ο γηπεδούχος και τα “σπόρια”

Αν υπάρχει κάποιο θετικό στοιχείο με τον αναγκαστικό περιορισμό σε ένα κρεβάτι νοσοκομείου, είναι ότι υπάρχει πολύς χρόνος όπου δεν κάνεις τίποτε. Αν μπορείς να διαβάσεις και έχεις διάθεση να το κάνεις, ίσως γλυτώσεις από την πίεση που δημιουργεί κάτι που δεν έχεις, παρά στις διακοπές. Κενός –όχι ελεύθερος- χρόνος. Και αυτή τη φορά, την γλύτωσα, διαβάζοντας. Από πρώτη άποψη, ένα παράξενο βιβλίο. Ενα βιβλίο που, ανάμεσα στα άλλα, εξετάζει διαιτητικές αποφάσεις, υπό το πρίσμα της στατιστικής.

 

Πρόκειται για το βιβλίο με τον τίτλο “Scorecasting”, των Tobias J. Moskowitz και L. Jon Wertheim. Μία από τις συμβατικές σοφίες του παιχνιδιού που εξετάζονται εδώ έχει να κάνει με τον επιπλέον χρόνο του παιχνιδιού, τον οποίο αποφασίζει ο διαιτητής. Είναι ο χρόνος των περίφημων καθυστερήσεων ή αγγλιστί injurie time. Πρόκειται για ένα χρόνο που δεν αναγράφεται πουθενά στην διάρκεια του παιχνιδιού, δεν ξέρουμε ακριβώς πως υπολογίζεται και αποτελεί αποκλειστικά διαιτητικό προνόμιο.

 

Ο Natxo Palacios-Huerta, καθηγητής του London School of Economics professor, μαζί με δύο συναδέλφους του από το πανεπιστήμιο του Σικάγο, τους Luis Garicano και Canice Prendergast, μελέτησαν στην αρχή, τα στοιχεία από 750 παιχνίδια της ισπανικής La Liga. Τί προέκυψε; Σε παιχνίδια μεταξύ ισοδύναμων ομάδων, όταν η γηπεδούχος ομάδα προηγείτο με ένα γκολ διαφορά, σχεδόν ποτέ η καθυστέρηση δεν ξεπερνούσε τα δύο λεπτά. Αν όμως η γηπεδούχος ομάδα βρισκόταν πίσω στο σκορ με ένα γκολ, η καθυστέρηση κατα μέσον όρο έφθανε τα 4 λεπτά. Σε ματς όπου η διαφορά είτε υπέρ είτε εις βάρος της γηπεδούχου ήταν από 2 γκολ και πάνω, ο χρόνος των καθυστερήσεων δεν ξεπερνούσε τα 2 λεπτά. Οι ερευνητές μάλιστα, διαπίστωσαν ότι από το 1998 που άλλαξε ο τρόπος βαθμολόγησης (νίκη 3 β, ισοπαλία 1 β, ήττα 0 β) η τάση αυτή, ισχυροποιήθηκε. Γεγονός που φαντάζει λογικό, αφού η νίκη «άξιζε» περισσότερο. Ομως, οι ερευνητές σκέφθηκαν πως αφού οι γηπεδούχοι ευνοούνται στην Ισπανία στον χρόνο των καθυστερήσεων, γιατί να μην ευνοούνται και σε άλλα πρωταθλήματα; Καιι γιατί να μην ευνοούνται και σε άλλα σφυρίγματα; Να παίρνουν, δηλαδή, τα «σπόρια» ή και κάτι παραπάνω; Μελέτησαν λοιπόν στοιχεία από 15 χιλιάδες παιχνίδια από το αγγλικό, το ισπανικό, το ιταλικό, το γερμανικό και το γαλλικό πρωτάθλημα αλλά και το αμερικανικό MLS.

 

Βρήκαν λοιπόν ότι οι γηπεδούχοι έχουν εις βάρος τους πολύ λιγότερες κόκκινες και κίτρινες κάρτες, σε αντίθεση με τους φιλοξενούμενους, γεγονός που αυξάνει τις πιθανότητές τους να κερδίσουν. Αυτές, μάλιστα, οι πιθανότητες ενισχύονται με τα περισσότερα φάουλ –όπως προκύπτει από την στατιστική αναλυση- που κερδίζουν οι γηπεδούχοι. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι ο γηπεδούχος –γενικά, επί ισοδύναμων ομάδων- έχει περίπου 11,5% περισσότερες πιθανότητες για νίκη από τον φιλοξενούμενο, εξαιτίας της «παραδοσιακής» διαιτητικής συμπεριφοράς.