2012. Ένας χρόνος, μια ζωή! Η χρονιά μου ξεκίνησε λίγο πολύ όπως τελείωσε η προηγούμενη. Ιδανικά! Η πορεία μου ξεκίνησε από το Σάντος της Βραζιλίας, και όπως πέρυσι έτσι και φέτος δείχνω ότι είμαι σε πολύ καλή κατάσταση εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου. Οι αγώνες δεν τελειώνουν στο Σαντος. Έχω κάποιους άλλους δυνατούς μέχρι τους Ολυμπιακούς και είναι μέρος μιας προετοιμασίας σώματος και ψυχολογίας!

Το βασικό όμως κομμάτι είναι η προπόνηση. Εκεί δεν παίζουμε. Εκεί κάθε μέρα είναι ένας αγώνας διαφορετικός, αγώνας με το χρονόμετρο ( του Νίκου Γέμελου) με την κούραση με τα νεύρα και με τον πόνο! Όλα αυτά είναι ένα μικρό μέρος από ότι περνάνε οι αθλητές καθημερινά. Υπάρχουν και πολλές ακόμα δυσκολίες αλλά εγώ λέω κάτι. Με το πείσμα, το κίνητρο και τη θέληση ξεπερνάς και τα πιο δύσκολα προβλήματα.

Για μένα είναι κάπως περίεργο να γράφω για τους στόχους μου. Δεν μου αρέσει να μιλάω γι’ αυτούς πολλά αλλά να τους πραγματοποιώ. Μπορεί να φαίνετε κλισέ, αλλά αυτό πιστεύω. Σίγουρα πάντως μετά από τέτοιες επιτυχίες θα ήμουν αφελής αν έλεγα ότι στην Ολυμπιάδα δεν πάω για μια θέση στο βάθρο. Καλύτερα όμως να το κάνω παρά να το λέω. Οπότε θα πω το εξής: «Σκάσε και κολύμπα, Σπύρο!».

Κλείνοντας θέλω να πω ότι είμαι πολύ χαρούμενος και νιώθω ασφάλεια που είναι κοντά μου ο Όμιλος Μυτιληναίου «ΜΕΤΚΑ». Με στηρίζει, μου δείχνει εμπιστοσύνη και είναι σημαντικό αυτό για μένα στην δύσκολη εποχή που ζούμε.

ΥΓ. Ο αθλητισμός είναι πολιτισμός!

*Ο Σπύρος Γιαννιώτης είναι Παγκόσμιος πρωταθλητής στην μαραθώνια κολύμβηση.