Για δέσιμο;

Το γεγονός: Ο 46χρονος Τζόζεφ Φόλεϊ διαφωνούσε με την τακτική που χρησιμοποιεί η αεροπορική εταιρία Ryanair για να προσλάβει το προσωπικό της. Ίσως προσπάθησε να γίνει υπάλληλος τους και έφαγε πόρτα, ίσως ήταν υπάλληλός τους και τον απέλυσαν «δι’ ασήμαντον αφορμίν». Ποιος ξέρει… Σκέφτηκε να κάνει τη διαμαρτυρία του γνωστή στο ευρύ κοινό κατά τη διάρκεια του αγώνα Έβερτον-Μάντσεστερ Σίτι. Γύρω στο 40ο λεπτό μπούκαρε μέσα και δέθηκε με χειροπέδες στο δοκάρι του Χαρτ. Το παιχνίδι σταμάτησε αναγκαστικά.

 

Η συνέχεια: Οι αστυνομικοί έφεραν ειδικούς κόφτες, τον «απελευθέρωσαν» και στα καπάκια τον συνέλαβαν με την κατηγορία της παρακώλυσης ποδοσφαιρικού αγώνα. Η τύχη του θα κριθεί σε δίκη που θα γίνει σε δικαστήριο του Λίβερπουλ στις 17/2 και πιθανότατα δεν θα ξανακούσουμε ποτέ γι’ αυτόν.

 

Η ορθή αξιοποίηση του φολκλόρ: Μια που η δική μας ποδοσφαιρική πραγματικότητα ξεχειλίζει από κακογουστιά και πάσχει από παντελή έλλειψη χιούμορ, το παράδειγμα του μηνύματος του Άγγλου διαμαρτυρόμενου (που «πέρασε απέναντι», οπτικά τουλάχιστον) θα μας φαινόταν ιδιαίτερα χρήσιμο. Όταν λοιπόν έρθει η ευλογημένη ώρα όπου, αντί για μία ακόμα μπανάλ ανακοίνωση, ο Ολυμπιακός στείλει τον Σάββα να αλυσοδεθεί κάτω από τα γραφεία της ΚΕΔ ωρυόμενος για το πέναλτι που δεν δόθηκε στην Ξάνθη, όταν ο ΠΑΟ αναρτήσει πανό διαμαρτυρίας κατά του «κόκκινου παρακράτους» στο περιστύλιο της Βουλής και ο κ. Πανόπουλος απειλήσει δημοσίως ότι θα αυτοκτονήσει καταπίνοντας το Cohiba του μαζί με το δακτυλίδι… ε, τότε θα έχουμε κάνει ένα πραγματικό βήμα πολιτισμού και εκμοντερνισμού στον τομέα της κοινωνικής διαμαρτυρίας. Κι αυτό θα είναι -αν μη τι άλλο- ένα σόου που το κοινό θα παρακολουθήσει με γνήσιο ενδιαφέρον, εκτιμώντας το πέρασμα των ομάδων από τη βαρετή ανακύκλωση της προσχηματικής γκρίνιας στο πρωτότυπο outing.