Φωτόπουλος ή ΜΑΤ;

Πώς να νιώσω που μπουζουριάσανε τον Φωτόπουλο της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ; Να χαρώ όπως αρκετοί γιατί τους έκανε τα νεύρα τσατάλια ή γιατί παλαιότερα στις απεργίες της η ΔΕΗ κατέβαζε τους διακόπτες και δεν ξεχώριζε φτωχούς, πλούσιους, άνεργους, συνταξιούχους ή οτιδήποτε άλλο; Ε λοιπόν δεν το βλέπω…
Ο Φωτόπουλος μπορεί να είναι ένας ακόμα συνδικαλιστής της σειρά των πρασινοφρουρών (κυρίως) εργατοπατέρων οι οποίοι βρέθηκαν στην Βουλή και μετά ξύρισαν και το μουστάκι για να μην αγριεύεται ο κόσμος (γειά σου ρε μάγκα Πρωτόπαπα!). Άμα προκύψει κανένα νέο ΠΑΣΟΚ ή κανένα νέο ΔΗΚΚΙ μπορεί να τον δούμε πρώτη μούρη. Μπορεί όμως απλά τώρα που σφίξαν τα γάλατα για τη ΔΕΗ και ετοιμάζονται να την πουλήσουν για πενταροδεκάρες στους Γερμανούς, να αποφάσισε να κάνει τη δουλειά του ως συνδικαλιστής.
Έχουμε ξεχάσει τι είναι αυτό. Συνδικαλιστής! Όπως και το ποδόσφαιρο, έτσι και ο συνδικαλισμός έμεινε (απέχουσας της πλειοψηφίας) για πολλά χρόνια στα χέρια στα χέρια λίγων επιτήδειων. Αρκετοί από αυτούς κονόμησαν, εν τη απουσία των εργαζόμενων που πίστεψαν ότι έχουν λύσει όλα τα προβλήματά τους. Ιστορικά κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί ποτέ. Να μην έχει δηλαδή προβλήματα ο εργαζόμενος. Αλλά αν δεν είμαστε, συνολικά, ανιστόρητοί δεν θα κάναμε ξανά τις ίδιες μαλακίες κάθε τρεις και λίγο.
Όπως λοιπόν δεν φταίει το ποδόσφαιρο ως άθλημα που έχει τα χάλια του στην Ελλάδα, όπως δεν φταίει η δημοκρατία αλλά οι «λειτουργοί» της που την έχουν κάνει πατσαβούρι, έτσι δεν φταίει και ο συνδικαλισμός επειδή εμείς τον παρατήσαμε στα χέρια των λαμόγιων. Και στην τελική αν κάποιοι αποφάσισαν να ξαναπαίξουν τον ρόλο τους, τώρα που όλοι έχουν σκύψει το κεφάλι και τρώνε τις καρπαζιές, δεν με χαλάει καθόλου. Άλλωστε όταν βλέπω δέκα Ματατζήδες να κοπανάνε έναν άνθρωπο δεν μπορώ να είμαι με τα ΜΑΤ. Στοιχειώδες…