Ποντάρω στη Χρυσή Αυγή!

Ας ξεμπερδεύουμε ευθύς εξαρχής με την υποκρισία. Ο «αποτροπιασμός» των περισσοτέρων για την επίθεση του Κασιδιάρη στις κυρίες Δούρου και Κανέλλη δεν έχει να κάνει τόσο με το περιστατικό αυτό – καθαυτό. Έχει να κάνει με το ποιος επιτέθηκε σε ποιόν. Σκεφτείτε ένα παρόμοιο σκηνικό με τη διαφορά ότι η Λιάνα Κανέλλη πλάκωνε στις γρήγορες τον Παπακωνσταντίνου.  Η΄ ο Τσίπρας άρχιζε στις μπούφλες τον Πάγκαλο. Η ο ίδιος Κασιδιάρης κυνηγούσε γύρω γύρω απ  το τραπέζι τον Προκόπη Παυλόπουλο (ο οποίος έμεινε παροιμιωδώς ψύχραιμος  σε όλη τη διάρκεια του επεισοδίου).
Πόσο θα δραματικά θα άλλαζε κάτι τέτοιο τη στάση της κοινής γνώμης;
Στην προκειμένη περίπτωση το ξύλο το έριξε ένας νεοφασίστας σε μια βουλευτή του ΚΚΕ. Άρα η καταδίκη του περιστατικού αποτελεί το πιο εύκολο πράγμα του κόσμου. Σωστά; Σωστά, μόνο που μια μικρή βόλτα στο facebook ή στο twitter αποκαλύπτει την άλλη, σαφώς πιο τρομακτική όψη του προβλήματος.
Τα σχόλια που σχεδόν συγχαίρουν τον Κασιδιάρη επειδή επιτέλους βρέθηκε κάποιος να δείρει τους πολιτικούς  δεν  είναι πολλά. Δεν είναι και λίγα. Τα σχόλια που λένε , μέσες  – άκρες,  «δεν έχουμε πρόβλημα με τις σφαλιάρες αλλά να τις φάνε όσοι τις αξίζουν».  είναι σαφώς περισσότερα.
Εντάξει λοιπόν, ας πούμε ότι συμφωνούμε . Ποιοι τις αξίζουν όμως; Και κυρίως ποιος θα το αποφασίσει;
Διότι ο Φώτης πιστεύει ότι τις αξίζουν ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος. Ο Χάρης ότι τις αξίζουν ο Βενιζέλος , ο Καμμένος και ο Τσίπρας. Ο Νίκος ότι τις αξίζει ο Τζήμερος. Ο Κώστας ότι τις αξίζουν οι μπάτσοι. Ο Σταύρος ότι τις αξίζουν οι βάζελοι. Ο Γιάννης ότι τις αξίζουν οι γαύροι. Η Ελένη ότι τις αξίζουν οι δημοσιογράφοι του Mega. Η Μαρία ότι τις αξίζει η Τατιάνα Στεφανίδου.  Και ο Κασιδιάρης ότι τις αξίζουν τα παλιοκουμούνια.
Δέκα εκατομμύρια Ελληνες,  δέκα εκατομμύρια απόψεις. Οπότε τι προτείνετε αδέλφια; Πλακωνόμαστε όλοι με όλους και όποιος νικήσει;  Όχι γιατί σε αυτή την περίπτωση ποντάρω τα λεφτά μου στη Χρυσή Αυγή.  Αν μη τι άλλο, διαθέτει το απαραίτητο know how…
Υ.Γ. Η καταδίκη της βίας δεν χωράει αστερίσκους.  Ούτε «ναι μεν, αλλά». Η΄ είναι απερίφραστη, κάθετη και καθολική, ή δεν είναι καταδίκη. Είναι ανοιχτή πρόσκληση για δείπνο στον Κασιδιάρη, τον κάθε Κασιδιάρη και τους ομοίους του.
Υ.Γ. 2: Θα παρακαλούσα τους Έλληνες διεθνείς,  εφόσον κερδίσουν αύριο την Πολωνία να αποφύγουν τις ανόητες αφιερώσεις στον «ελληνικό λαό που δοκιμάζεται». Διότι «ελληνικός λαός που δοκιμάζεται» είναι και οι διεφθαρμένοι δημόσιοι λειτουργοί, οι λογής – λογής συμφεροντολογικές συντεχνίες , οι συνδικαλιστές που έκαναν περιουσίες καπηλευόμενοι τον ιδρώτα όσων εκπροσωπούν, οι ανάπηροι  – μαϊμούδες, οι βολεμένοι, διορισμένοι τεμπέληδες, οι στημένοι δημοσιογράφοι, οι φοροφυγάδες, τα λαμόγια, οι αμόρφωτοι ελληναράδες και ολόκληρο το σύστημα που ζει επί σειρά ετών εις βάρος κάθε προσπάθειας προόδου. «Ελληνικός λαός που δοκιμάζεται» είναι και οι 400 χιλιάδες που ψήφισαν Χρυσή Αυγή.
Στη παρούσα φάση λοιπόν δεν μας αξίζουν (ίσως και μη μας άξιζαν ποτέ) αφιερώσεις. Ίσως και να μη μας άξιζαν ποτέ.
Όπως δεν αξίζει και στους παίκτες το βάρος της εκπροσώπησης μιας κοινωνίας υπό πλήρη κατάρρευση. Ας εκπροσωπήσουν όσο καλύτερα μπορούν τον εαυτό τους. Αυτό αρκεί