Το τεράστιο μέγεθος της γραφικότητας

Το είπα στο ραδιόφωνο και το επαναλαμβάνω. Η ιστορία με το πανό της ΑΕΚ στη Μασσαλία δείχνει πόσο στην κοσμάρα τους είναι οι οργανωμένοι οπαδοί. Όχι όσο κάποιος που περπατάει στον δρόμο, παραμιλάει και είναι ακίνδυνος, αλλά σαν αυτόν που θέλει να επιβάλει αυτή την… κοσμάρα και στους άλλους.
Στον πιο κρίσιμο φετινό αγώνα της ομάδας τους στο τσάμπιονς λιγκ (και με Χ περνούσε στους 16 θυμίζω) οι οπαδοί της Μαρσέϊγ έκρυψαν ουσιαστικά τα δικά τους εμβλήματα πίσω από το σκηνικό που ήθελε να μας πει ότι η ΑΕΚ είναι η πρώτη ομάδα στην Αθήνα. Πρόκειται για ιστορική παπαριά, όπως και να το δει κανένας. Αν πίστευαν ότι έτσι θα επηρεάσουν τους παίκτες του Ολυμπιακού είναι σαφές πως κατάπιαν αμάσητη ότι μπούρδα τους είπαν οι… αδερφοί τους οι ΑΕΚτζήδες και δεν έκαναν τον κόπο να μάθουν κάτι παραπάνω από μόνοι τους.
Το τελικό αποτέλεσμα ποιο είναι; Πως 10-20-50 ή 100 οπαδοί της ΑΕΚ έκαναν το κομμάτι τους και πανηγύριζαν μεταξύ τους για τη μεγάλη επιτυχία (δουλειά δεν είχε ο διάολος κι έδερνε τα παιδιά του). Ολοι οι υπόλοιποι βάλαμε τα γέλια με το μέγεθος της γραφικότητας –κυρίως- των Γάλλων και τα μέλη της αποστολής του Ολυμπιακού αρχικά πρέπει να… ξύστηκαν και στο τέλος (του αγώνα)να ζήτησαν και το πανό ως αναμνηστικό! Αλλά το ακόμα χειρότερο είναι πως αυτή η ιστορία μπορεί να βρει μιμητές στους οργανωμένους διαφόρων χρωμάτων και να ζήσουμε και άλλες τέτοιες ηρωικές στιγμές.