Αυτοί πρέπει να πληρώσουν για την ΑΕΚ!

Οι ημέρες που κυλούν, ίσως επειδή αντιλαμβάνομαι τον κίνδυνο διάλυσης της ΠΑΕ ΑΕΚ, μου φέρνουν πολύ έντονα στο μυαλό την εμπειρία που είχα περίπου 6,5 χρόνια πίσω, τον Οκτώβριο του 2005, όταν επιχείρησα, για τη SportDay, να έρθω σε επαφή με όλους τους βασικούς μέτοχους της ΠΑΕ και να τους ζητήσω να μιλήσουν δημόσια για την απόφασή τους να χρηματοδοτήσουν την ΑΕΚ.

 

Περίπου 6,5 χρόνια πίσω, είχα συναντήσει ανθρώπους με ενθουσιασμό και πολύ καλή διάθεση απέναντι στην ΑΕΚ. Ανθρώπους που έμοιαζαν με τον μέσο φίλο της ΑΕΚ, οι οποίοι όμως είχαν την δύναμη αντί ενός εισιτηρίου διαρκείας να βάλουν έναν αριθμό εκατομμυρίων ευρώ.

 

Δεν έχει κανένα νόημα στην παρούσα φάση να επιχειρήσει κανείς μια ανάλυση των αιτιών της διάλυσης εκείνου του σχήματος που σήκωσε για τουλάχιστον 5 χρόνια στην πλάτη το βάρος της χρηματοδότησης της ΠΑΕ ΑΕΚ. Σήμερα, περίπου 6,5 χρόνια μετά, η στάση τους απέναντι στην ΑΕΚ μοιάζει με εκείνη του μέσου φίλου της ομάδας, ο οποίος έτρεξε με ενθουσιασμό το 2004 στις κερκίδες και σήμερα δεν αντέχει να βλέπει την ομάδα του ούτε από την τηλεόραση.

 

Να βάλει πλάτη ο κόσμος, ζήτησε ο παραιτημένος πρόεδρος Αδαμίδης. Καλά έκανε, αλλά πολύ καλύτερα θα ήταν να μιμηθεί τον προκάτοχό του, τον Νίκο Θανόπουλο, και να φτιάξει ένα “dear all” email προς την ομάδα του 2004, για να ζητήσει επειγόντως μια συνάντηση, σαν εκείνες που έκαναν τις Τρίτες του καλού καιρού όλοι οι μέτοχοι. Για να καθίσουν σε ένα τραπέζι, να ξεκατινιαστούν, να πλακωθούν, αλλά να καταλήξουν σε ένα σχέδιο ανάγκης για να μείνει η ΠΑΕ ανοιχτή και να ξαναβρεί η ΑΕΚ τη χαμένη αξιοπρέπειά της. Δεν τους ζητά κανείς χάρη. Στην πραγματικότητα θα κάνουν χάρη οι ίδιοι στους εαυτούς τους. Όχι μόνο για να μην πάνε χαμένα τα δεκάδες εκατ. ευρώ που έβαλαν στο ταμείο της ΠΑΕ, ούτε μόνο επειδή αυτοί έχουν μπει εγγυητές στο δάνειο από την Morgan Stanley, ούτε μόνο επειδή κάποιοι εξ αυτών, ή οι φίλοι τους ή οι συγγενείς τους θα έχουν προβλήματα με τον νόμο αν πτωχεύσει η εταιρεία, επειδή έβαζαν υπογραφές. Κυρίως για να μη ζήσουν, κοινωνικά, στο εξής με το κρίμα στο λαιμό τους. Για να μη γράψουν ιστορία ως οι μέτοχοι που τίναξαν τα μυαλά της ΠΑΕ ΑΕΚ στον αέρα. Για την τιμή της ΑΕΚ, αλλά και τη δική τους.

 

Αυτή είναι η μόνη ρεαλιστική εκδοχή επιβίωσης της ΠΑΕ. Διότι αυτοί, οι περισσότεροι, έχουν λεφτά. Μπορούν να τη σώσουν την ΠΑΕ και να την παραδώσουν σε όποιον τους παρουσιάσει έπειτα ένα πειστικό, για την προοπτική του, επιχειρηματικό σχέδιο. Ο Αδαμίδης ισχυρίζεται ότι ένα κούρεμα προσγειώνει τις ανάγκες κάτω από τα 10 εκατ. ευρώ. Τα έχουν. Και πρέπει να τα βάλουν.

 

Η τελευταία μεγάλη απορία μου σχετίζεται με τον Νίκο Νοτιά. Δεν έχω καταλάβει για ποιο λόγο δεν επιχείρησε το reunion που είχε προαναγγείλει. Είμαι βέβαιος ότι δεν το επιχείρησε. Κι ίσως ο μόνος που μπορεί να το επιχειρήσει. Εύχομαι στην ΑΕΚ να βγάλει ο Νοτιάς τις τεχνητές τσίμπλες που του έχουν φορέσει στα μάτια και να δει τον μόνο δρόμο που οδηγεί στην επιβίωση της ΠΑΕ ΑΕΚ.