Οσα λεν’ οι άντρες μεταξύ τους

Είναι βράδυ Κυριακής και στο αεροπλάνο της Ολυμπιακής, που μόλις έχει απογειωθεί από το αεροδρόμιο Μακεδονία της Θεσσαλονίκης με προορισμό το Ελευθέριος Βενιζέλος της Αθήνας, επικρατεί ηρεμία.

 

Ένας 68χρονος προπονητής με εμφανή εκνευρισμό, σηκώνεται από τη θέση του και κατευθύνεται λίγες σειρές πιο πίσω, εκεί οπού καθόταν ένας 29χρονος αθλητής, βυθισμένος στις σκέψεις του.

 

– Billy, να κάτσω λίγο να τα πούμε;
– Βεβαίως, coach. Πες μου..
– Billy, θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη!
– Γιατί coach; Τι έκανες;
– Σου είπα πριν ένα χρόνο να έρθεις στον Ολυμπιακό, για να φτιάξουμε την καλύτερη ομάδα της Ευρώπης! Αυτό έκανα…
– (σιγή)
– Billy, θέλω να ξέρεις ότι δεν φταίω μόνο εγώ για τη φετινή ομάδα!
– Το ξέρω coach, αλλά…
– Επίσης, θέλω να ξέρεις ότι έχω ζητήσει εδώ και καιρό δύο νέους παίκτες!
– Το ξέρω coach, αλλά…
– Και πρέπει να σου θυμίσω ότι έλειπα στο ξεκίνημα της προετοιμασίας, γιατί ήμουν στο Eurobasket με τη Σερβία!
– Το ξέρω coach, αλλά…
– Α,να μην ξεχάσω το σημαντικότερο. Οι Αγγελόπουλαιοι είναι εξαφανισμένοι και δεν ξέρω σε ποιον να μιλήσω!
– Το ξέρω coach, αλλά…
– Αλλά, τι ρε Βασίλη;
– Αλλά εγώ τι χρωστάω;;;
– (σιγή)
– Τόλμησα τη μεγαλύτερη μετεγγραφή στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ, έφυγα από μια ομάδα που έχει κατακτήσει τα πάντα και είχε σπουδαίο προπονητή και μεγάλους παίκτες, έκανα τη μισή Ελλάδα να βρίζει εμένα και την οικογένειά μου και να θέλει να με βλέπει να τρώω τα μούτρα μου και…
– Και τι;;;
– Και είμαι μόνος μου coach!
– Όχι Βασίλη, εγώ είμαι μαζί σου!
– Όχι coach, δεν είσαι. Εγώ σκοράρω, εγώ πασάρω, εγώ μιλάω στα παιδιά την ώρα του αγώνα, εγώ αντιμετωπίζω πάντα double και triple team, εγώ παίρνω τις κρίσιμες επιθέσεις, εγώ ακούω τα μπινελίκια!
– Ρε Βασίλη, νόμιζα ότι αυτό ήθελες πάντα. Νόμιζα ότι γι αυτό έφυγες από τον Παναθηναϊκό. Για να είσαι εσύ το νούμερο ένα…
– Όχι coach, έφυγα για να γίνω το νούμερο ένα σε μια μεγάλη ομάδα που θα σαρώσει τα πάντα, αλλά νιώθω σαν ο νούμερο ένα μαλάκας, που τρέχει και δεν φτάνει σε μια ομάδα χωρίς στόχους.
– Έχεις δίκιο Βασίλη μου.
– Το ξέρω coach…

Τη συζήτηση διακόπτει μια όμορφη αεροσυνοδός των Ολυμπιακών Αερογραμμών.

– Συγγνώμη κύριε Ίβκοβιτς, πρέπει να επιστρέψετε στη θέση σας. Κύριε Σπανούλη, μπορείτε να μου δώσετε ένα αυτόγραφο για τον γιο μου.Είναι Ολυμπιακός και πιστεύει ότι είστε ο καλύτερος παίκτης της ομάδας.
– Τον ευχαριστώ πολύ να του πείτε, αλλά

* Οι διάλογοι και οι ατάκες είναι προϊόν της ζωηρής φαντασίας του αρθρογράφου.