Πάτρα Κόρινθος με την ταυτότητα στα δόντια

Χρειάστηκε να κάνω Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη, τρεις μέρες σερί, την διαδρομή Αθήνα- Πάτρα τα μεσημέρια και Πάτρα-Αθήνα τα βράδυα. Συμπέρασμα: Πρέπει να αγοράσω οπωσδήοποτε πρωτοχρονιάτικο λαχείο. Προσέξτε για πόσους λόγους είμαι πολύ τυχερός:

1. Σε τουλάχιστον 20 περιπτώσεις όπου τα διαχωριστικα πάνω στην άσφαλτο σου έδιναν την επιλογή να πας δεξιά, αριστερά η, κέντρο διάλεξα εντελώς τυχαία τον σωστό δρόμο και δεν κατέληξα σε κάποιο απο τα υπό κατασκεύη εδώ και πέντε έξι χρόνια τούνελ.

2. Έκανα δεκάδες χιλιόμετρα σε μονή λωρίδα κυκλοφορίας η οποία είχε το σχήμα του τελικού σίγμα με αποτέλεσμα να οδηγώ λες και ετοίμαζα τα λάστιχα μου για να πάρω μέρος σε αγώνα της φόρμουλα 1- και παρόλα αυτά δεν έριξα το όχημα σε κανένα χαντάκι όπως θα ήταν και το λογικότερο.

3. Δεν πλακώθηκα στις γρήγορες με κάποιον από τους κυριούληδες που πηγαίνουν με 50 χιλιόμετρα την ώρα στην μοναδική λωρίδα κυκλοφορίας που έχει όριο τα 60, αλλά σε εκείνους προφανώς φαίνεται πολύ (με αποτέλεσμα να χρειάζεσαι δέκα λεπτά για να διανύσεις τρία χιλιόμετρα)

4. Δεν έπεσε πάνω στο αυτοκίνητο μου κάποια απο τις νταλίκες που ερχοντουσαν απο απέναντι με 150 χιλιόμετρα την ώρα και περνούσαν ξυστά από την πόρτα μου.

5. Έκανα τουλάχιστον 200 παράνομες προσπερασεις πατώντας την διπλή γραμμή και βγαίνοντας στο αντίθετο ρεύμα χωρις να τρακαρω διότι δεν είχα τα σιδερένια νεύρα και την στρατιωτική πειθαρχία να περιμένω πίσω απο το πούλμαν του ΚΤΕΛ μέχρι να φτάσει στα διόδια της Κορίνθου, όπου επιτρέπεται να περάσεις νόμιμα προπορεύομενο όχημα όταν έρχεσαι απο την Πάτρα στην Αθήνα.

6. Δεν έφαγα κλίση απο την Τροχαία ενώ πήγαινα κάθε φορά που μπορούσα (πολύ) πάνω απο τα επιτρεπτά όρια ταχυτήτας.

7. Συγκρατήθηκα και δεν τα έβαλα με την υπάλληλο που εισέπρατε τα 3 ευρώ και 10 λεπτά στα διόδια, διότι θυμήθηκα ότι άλλοι είναι εκείνοι που έχουν υπογράψει να πληρώνει ο κοσμάκης τα μαλλιοκεφαλα του για ένα δρόμο που μοιάζει κάτι ανάμεσα σε κρεμάλα και ηλεκτρική καρέκλα.

Στην Ελλάδα του ΔΝΤ και της απόλυτης φτώχειας, αυτά μπορεί να μοιάζουν με ψιλά γράμματα, αλλά στην πραγματικότητα οταν η κοινωνία είναι σε αυτα τα χάλια, άσφαλτος θα ξαναπέσει πάνω στους δρόμους μια εβδομάδα πριν τις επόμενες εκογές Γιαυτό, λοιπόν, έχω τρεις προτάσεις να κάνω:

Α) Να μην φτιαχτεί ο δρόμος και να τον πουλήσει το δημόσιο σε κανένα λούνα παρκ που θα κονομήσει τρελά λεφτά απ´ όσους θέλουν να το παίξουν ραλίστες.
Β) Όταν θα έρθει ο καιρός να πληρώσουν οι πολιτικοί για τα εγκλήματα που έχουν κάνει εναντίον της πατρίδας μια από τις τιμωρίες στις οποίς θα υποβληθούν θα είναι να κάνουν κάθε βράδυ την διαδρομή Πάτρα Κόρινθος. Θα κλαίνε με μαύρο δάκρυ και θα παρακαλούν να σταματήσει αυτό το μαρτύριο.
Γ) Οποίος θέλει να πάει στην Πάτρα να πάρει το αεροπλάνο για Ρώμη, από εκεί να πάρει λεωφορείο για Μπάρι και μετά το καράβι για την Ελλάδα. Έτσι γλυτωνεις την ζωή σου, το να εχεις την ταυτότητα στα δόντια από την Κόρινθο ως την Πάτρα και την επίσκεψη στον ψυχίατρο.

Χρόνια Πολλά σε όλους και μην ανησυχείτε, το 2012 θα φτιάξουν όλα στον τόπο μας! (Εντάξει, λέμε καμιά βλακεία να περνάει η ώρα)