Με έναν Καμενί θα τη βγαλουμε;

Τι ωραία την περνούσαμε τέτοια εποχή πριν από λίγα χρόνια ε; Είχαμε κανά φράγκο παραπανίσιο στην τσέπη για να το φάμε σε κανά «στούκι» ή να μας το ρουφήξουν τα μηχανήματα στο καζίνο. Πηγαίναμε και στα μπουζούκια και κάναμε χάζι με τον Σφακιανάκη που τραγουδούσε με την πλάτη γυρισμένη στο κόσμο, έλεγε ανέκδοτα ή γνωμικά ανάμεσα στα τραγούδια και (παρ’ όλα αυτά) του χρυσοπληρώναμε το μπουκάλι. Η’ αν νιώθαμε πιο ποιοτικοί και έντεχνοι στριμωχνόμαστε σε κάτι σούδες που θέλανε να μοιάσουνε στις μπουάτ, όσο και τα κινέζικα ουίσκια στα σκωτσέζικα.

 

Και στη μπάλα ε; Μεγαλεία! Ηταν η εποχή του χρόνου που οι ομάδες υποτίθεται ότι θα διόρθωναν τα λάθη του καλοκαιριού. Και επειδή στην Ελλάδα οι μεταγραφές το καλοκαίρι είναι σαν τη μαύρη τρύπα του Βενιζέλου που τα ρουφάει όλα, ο Γενάρης (Δεκέμβρης πιο παλιά…) ήταν τα καθυστερημένα Χριστούγεννα που ο οπαδός περίμενε και τους τρείς μάγους, μαζί με άλλους τόσους αναπληρωματικούς και όλους μαζί να κουβαλάνε χρυσάφι και όχι σμύρνα, λιβάνι και άλλες τέτοιες μπούρδες (που κάποτε είχαν αξία, αλλά σήμερα μετράμε μόνο την χρυσή λίρα Ελισάβετ του 1973 και πίσω).

 

Πιάναμε και εμείς στις εφημερίδες και κρεμάγαμε τις λίστες των ομάδων στο χριστουγεννιάτικο δέντρο. Μετά περιμέναμε όλοι μαζί να ακουμπήσει από κάτω ο Αγιοβασίλης, έναν Λατίνο επιθετικό με 15 γκολ στη (μισή) σεζόν, ένα Σκανδιναβό μέσο που θα μασάει καρφιά και θα φτύνει βελόνες, έναν «χαιτέο» Αργεντινό στόπερ που θα δέρνει τον Τσακ Νόρις και για δώρο δύο-τρείς ταλεντάρες Π.Ο.Π από την Ελλάδα που θα έβγαζαν μάτια σε δύο χρόνια.

 

Και που φτάσαμε τώρα ε; Πέρα που ο κόσμος έχει άλλα βάσανα και δεν διαβάζει εφημερίδα, έναν Τσάκα είχαμε που ήρθε από τα παλιά και μας κρέμασε στο δέντρο έναν Ροναλντίνιο, τον αποπήραμε, θύμωσε και αυτός και πήγε στην Τζέντα για snowboard (με τον Βλάση όλα είναι πιθανά). Άντε τώρα να βγάλουμε Γενάρη περιμένοντας τον Ολυμπιακό να βάλει το χέρι στην τσέπη. «Μόνο αν βρούμε κάτι εξαιρετικό» ειπε ο Μόραλης. Όταν το ακούς αυτό στο ελληνικό ποδόσφαιρο, ούτε σε έναν Καμενί δεν μπορείς να ελπίζεις. Γιατί το «εξαιρετικό» συνήθως βάζει «I’m in relationship» στο status του, τέτοια εποχή και περιμένει το καλοκαίρι για να ερωτευτεί εκ νέου. Εκτός και αν σου τύχει κανάς Τζιμπούρ στο δρόμο, αλλά πόσοι Αδαμίδηδες να υπάρχουν στις ομάδες για να σου χαρίζουν παίκτες;

 

Α ρε ρουφιάνα κρίση. Δεν είναι ότι δεν θα έχουμε να φάμε σε λίγο καιρό, αλλά θα μας λείψει και μια καλή παραμύθα για τις κρύες νύχτες του χειμώνα.