Χωριό, το πιο hot spot των φετινών γιορτών

Είναι τρομερή κρυψώνα το χωριό αυτή την εποχή. Το καλύτερο μέρος στην Ελλάδα για να πάρει κανείς μια ανάσα προτού επιστρέψει για να ξαναβουτήξει με το κεφάλι στον βούρκο της Αθήνας, με την ελπίδα ότι δεν θα μείνει από οξυγόνο στο κολύμπι, μέχρι την επόμενη στάση, την επόμενη ευκαιρία απόδρασης.

 

Πιθανόν να είναι εικονική η πραγματικότητα του χωριού, το οποίο δεν έχει ακόμη αντιληφθεί την κρίση στο μέγεθος που την αντιλαμβάνεται η Αθήνα. Εκεί πάντως τα πρόσωπα δεν είναι τόσο σκυθρωπά. Το χρώμα του δέρματος, η όψη των ανθρώπων δείχνει μεγαλύτερη υγεία από αυτή που συναντά κανείς στα αθηναϊκά πεζοδρόμια. Είναι λιγότερα τα ξενοίκιαστα μαγαζιά και τα παρατημένα κτήρια. Είναι φθηνότερο το φαγητό και το ποτό. Και πιο πλούσιες, σε επιχειρήματα, οι συζητήσεις της σκέψης των ανθρώπων για το μπίζνες πλαν που στήνουν για την επιβίωσή τους και για το σχέδιο της έκτακτης ανάγκης, δηλαδή των ημερών της επιστροφής στη δραχμή.

 

Είναι καλύτερα καβατζωμένοι οι χωρικοί. Ή τουλάχιστον έχουν λόγους για να το πιστεύουν. Διότι έχουν φροντίσει να βάλουν μερικά ζώα παραπάνω, έχουν φροντίσει να καθαρίσουν τα χωράφια ή/και να τα σπείρουν με είδη πρώτης ανάγκης, έχουν εξασφαλίσει το γάλα των παιδιών τους και τη βασική τροφή. Κι έχουν καλύτερη ψυχολογία για έναν επιπλέον λόγο: γι’ αυτούς έχει έρθει, επιτέλους, η ώρα της εκδίκησης της επαρχίας. Η ώρα που βλέπουν τους Αθηναίους να δυσκολεύονται, λόγω εξόδων, να κάνουν την χριστουγεννιάτικη έξοδο, ή να πηγαίνουν στο χωριό με ένα άλλο, φθηνότερο αυτοκίνητο. Τους συναντούν στα μπαρ και τις καφετέριες λιγότερο λαμπερούς συγκριτικά με το παρελθόν, με τα ίδια ρούχα ή φθηνότερα ρούχα και όχι με επίδειξη των νέων ρούχων και κοσμημάτων τους. Τους καταλαβαίνουν, τους Αθηναίους, πιο ζαρωμένους από όσο είναι εκείνοι. Πιο τσακισμένους από την κρίση. Κι είναι η ώρα που νιώθουν δικαιωμένοι για την επιλογή ζωής που έκαναν λίγο μετά την εφηβεία, όταν αποφάσισαν να μείνουν στο χωράφι και να μην κυνηγήσουν το αθηναϊκό όνειρο που αποδείχθηκε ή αναγκάστηκε να αποδειχθεί ψεύτικο.

 

Είναι η καλύτερη επιλογή, τουλάχιστον για λίγο, μια εκδρομή στο χωριό αυτές τις μέρες. Σου δίνει κουράγιο να ξέρεις ότι υπάρχει ζωή ακόμη και στη χειρότερη περίπτωση, ακόμη και αν το 2012 αποδειχθεί το έτος του ελληνικού κραχ. Σου δίνει μια ανάσα η ελαφρότητα ή η τεχνητή ξεγνοιασιά των ανθρώπων, που χαμογελούν με το «έχει ο θεός», είτε επειδή πραγματικά δεν τους νοιάζει, είτε επειδή τούτη τη φορά εκείνοι ξέρουν ότι γι’ αυτούς έχει ο θεός επειδή προηγουμένως, όσο ζήλευαν την Αθήνα, δεν υπήρχε θεός.