Η πιο winner Εθνική όλων των εποχών

*Του Νάσου Κατσώχη

Η συντριπτική επικράτηση των Ισπανών απέναντι στους ιταλούς στον Τελικό του Euro, έστω κι αν σημειώθηκε σε ένα αγώνα αρκούντως άνισο από ένα σημείο και έπειτα, καθιστά πλέον την Ισπανία, από εκεί που πριν έξι χρόνια θεωρούνταν – και δικαίως- ως η διαχρονικά loser ομάδα του Παγκόσμιου Ποδοσφαίρου, ως την πιο πετυχημένη Εθνική όλων των εποχών. Προσέξτε: όχι απαραίτητα την καλύτερη (ο καθένας εξάλλου έχει την άποψή του σε ένα ζήτημα έτσι κι αλλιώς υποκειμενικό) αλλά τουλάχιστον την πιο πετυχημένη ( κάτι που δεν είναι υποκειμενικό. Οι τίτλοι στις ποδοσφαιρικές πλάκες υλοποιούν τη ρήση scripta manent).

 

Πιο πετυχημένη και από τη -Δυτική (τότε)- Γερμανία των Μπεκεμπάουερ, Μίλερ, Όβερατ, Μάγιερ, Νέτζερ κ.τ.λ. στα χρόνια 1972-6. Που είχε κατακτήσει στη σειρά Πανευρωπαικό και Παγκόσμιο τίτλο, και έφτασε αμέσως μετά σε ένα ακόμη Τελικό Ευρωπαικού Πρωταθλήματος, όπου ο Πανένκα της πήρε τα σκήπτρα με τον εμβληματικό τρόπο εκτέλεσης του τελευταίου πέναλτι.

 

Πιο πετυχημένη και από τη μεγάλη Γαλλία του Ζινεντίν Ζιντάν στα χρόνια 1998-2000. Που στη σειρά κατέκτησε πρώτα το παγκόσμιο στέμμα και έπειτα το Ευρωπαικό. Και η οποία, αποτελούμενη κατά σημαντικό μέρος από τον κορμό της νταμπλούχου των χρόνων 98-00, κάποια χρόνια αργότερα, το 2006, έφτασε σε ένα ακόμη Τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου (θυμάστε, τον αλησμόνητο εκείνο με την ‘’κουτουλιά’’ του Ζιντάν στον Ματεράτσι, που κρίθηκε στα πέναλτι).

 

Στην Ευρωπαική επικράτεια, συνεπώς, η Εθνική της Ισπανίας με τις τρεις σερί κατακτήσεις της, είναι σίγουρα η πιο επιτυχημένη Εθνική που έχει περάσει.

 

Αν τώρα θελήσει κανείς να αναχθεί και στην ευρύτερη παγκόσμια επικράτεια, κάνοντας ανάλογες συγκρίσεις, η μόνη Εθνική που μπορεί να συγκριθεί με τους ‘’Ρόχας’’ ως εξόχως διακεκριμένη είναι η μεγάλη Εθνική της Βραζιλίας που κατέκτησε δύο συνεχόμενα Παγκόσμια Κύπελλα, το 1958 και το 1962, με τους Πελέ, Βαβά, Γκαρίντσα, Ντίντι, Ζαγκάλο κ.τ.λ. (και μάλιστα προσφέροντας υψηλού επιπέδου θέαμα). Και η Ιταλία ανάμεσα στο 1934-8 έκανε το ίδιο, αλλά σε άλλα πολιτικο-κοινωνικά, αλλά και βεβαίως ποδοσφαιρικά συμφραζόμενα.

 

Αν η Ισπανία συνεχίσει και κατακτήσει και το επόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο, που μάλιστα διεξάγεται στη Νότια Αμερική –στη Βραζιλία συγκεκριμένα- προφανώς θα ξεπεράσει σε επιτυχίες και αυτή τη Βραζιλία των Πελέ και Γκαρίντσα. Φυσικά, κάτι τέτοιο προγράφεται δύσκολο, για πλείστους όσους λόγους, αλλά με τη συγκεκριμένη Ισπανία έχουν έτσι κι αλλιώς καταρριφθεί πολλά ρεκόρ.

 

Τα επιτεύγματά της, πάντως, την έχουν ήδη καταστήσει μοναδική: σε τίτλους, συνέπεια και συνέχεια. Και στις συλλογικές μνήμες των απανταχού ποδοσφαιρόφιλων, η συγκεκριμένη Εθνική της τελευταίας τετραετίας θα καταγραφεί ως πιο winner ομάδα στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Ποια; Μια Εθνική, που μέχρι το 2008 αποτελούσε το εντελώς αντίθετο: την πιο loser από τα ονόματα των παραδοσιακών δυάμεων του Ευρωπαικού και Παγκόσμιου Ποδοσφαίρου.

 

Η υπέρβαση είναι μοναδική: η Ιστορία του Ποδοσφαίρου ξαναγράφεται. Εντελώς διαφορετικά. Οι μέχρι προ τινος γραμμένες εγκυκλοπαίδειες του Ποδοσφαίρου έχουν ‘’χάσει πολλά επεισόδια’’.

 

Ο Νάσος Κατσώχης έχει γράψει το βιβλίο ‘Οπαδοί εν χορώ:προσέγγιση στα συνθήματα των Ελλήνων οπαδών’. Εκδόσ. Αφων Κυριακίδη α.ε., Θεσσαλονίκη