Ο… λαός απαιτεί ρεπόρτερ-σερβιτόρους;

Είχα γράψει πριν από κάποιο διάστημα ένα κείμενο με τίτλο «Όταν η ελπίδα αποστρέφεται τη λογική», στο οποίο αναφερόμουν (με αφορμή την υπόθεση Τσάκα-Πρίγκιπα) στην ανάγκη του οπαδού να πιστέψει ακόμη και σε μια σκιώδη προοπτική, αρκεί να βρει μες στο μυαλό του ένα φως στην άκρη του τούνελ για την ομάδα του. Το εν λόγω σκηνικό επαναλαμβάνεται τις τελευταίες μέρες (για πολλοστή φορά) στην ΑΕΚ, με πρωταγωνιστή τον Βασίλη Ξενιάδη. Τον επίδοξο αγοραστή της μιας εκ των τριών μεγάλων ομάδων της Ελλάδας, με το κατά τα φαινόμενα περίεργο background…

Η συγκεκριμένη υπόθεση με έκανε να αναρωτηθώ ξανά τι είναι αυτό που πραγματικά ζητάει ο κόσμος από ένα δημοσιογράφο. Αν επιζητεί την έρευνα, τα στοιχεία, την αλήθεια (έστω και μέσα από το πρίσμα της υποκειμενικότητας του κάθε ρεπόρτερ και στο μέτρο των όποιων ικανοτήτων του), ή αν επί της ουσίας περιμένει από αυτόν να του παρουσιάσει ένα story που θα του προσφέρει ικανοποίηση, που δε θα του χαλάει το κέφι, δεν θα είναι μη βολικό για τη δική του σκέψη ή επιθυμία. Αν, δηλαδή, απαιτεί από αυτόν να μείνει όσο το δυνατών πιο κοντά στη… δημοσιογραφική δεοντολογία, ή αν απλά θέλει έναν σερβιτόρο που θα προσφέρει νέα κατά… παραγγελία.

Στην υπόθεση Ξενιάδη (όπως και σε κάθε άλλου υποψήφιου επενδυτή ή μεταγραφικού στόχου ή υποψήφιου προέδρου, προπονητή, τεχνικού διευθυντή που δεν είναι ευρέως γνωστός), το πρώτο πράγμα που θέλησε ο οπαδός μόλις προέκυψε το όνομά, ήταν το… who is who. Η αναζήτηση για τον Έλληνα επιχειρηματία έφερε στην επιφάνια παράξενα δεδομένα. Πολλαπλές αποτυχημένες απόπειρες στο χώρο του ποδοσφαίρου, πανεπιστήμια-φαντάσματα και μια πληροφορία που πήγασε από την ΠΑΕ ΑΕΚ ότι ο άνθρωπος που παρουσιάζεται έτοιμος να βάλει 10 εκατ. ευρώ στην Ένωση δηλώνει στη φορολογική του δήλωση ανεπάγγελτος από το 2005(!!!).

Μια απλή ανάγνωση του ημερήσιου Τύπου έκανε το μεγαλύτερο μέρος των οπαδών να κατανοήσουν ότι η εν λόγω η υπόθεση παρουσιάζει αυτή τη στιγμή κενά (ασχέτως αν στο μέλλον καλυφθούν ή όχι). Όμως, υπήρξε ένα σημαντικό κομμάτι που θεώρησε τα αποτελέσματα της έρευνας όλων των ΜΜΕ (τα οποία μάλιστα αυτή τη φορά ταυτίζονται απόλυτα) ως ένα… πρασινοκόκκινο σχέδιο να μπλοκαριστεί η «ανάσταση» της ΑΕΚ ή αποτέλεσμα της προσπάθειας του Αδαμίδη να παραμείνει στην καρέκλα του (την οποία δεν αμφισβητώ, αλλά το ζητούμενο είναι αν αυτά που διαρρέει η ΠΑΕ ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα ή όχι).

Εχω ξαναγράψει ότι το ενδεχόμενο να προκύψουν σκιές σε μια τέτοιου είδους έρευνα είναι ο εφιάλτης κάθε δημοσιογράφου. Γιατί εκείνη τη στιγμή, αυτομάτως θα βρεθεί ανάμεσα στο γκρεμό και το ρέμα. Αν απλά καταγράψει όσα διαπίστωσε, θα γίνει ο… εχθρός της ΑΕΚ, του Ολυμπιακού, του Παναθηναϊκού… Αν κάνει το πρόσκαιρα εύκολο και εμπορικό και αρχίζει να τάζει εκατομμύρια, γηπεδάρες, τον Ρονάλντο, το Μέσι… τη στιγμή που θα αποκαλυφθεί η αλήθεια θα βρεθεί κατηγορούμενος (από τον ίδιο κόσμο) ότι δεν έκανε το χρέος του…

Είμαι ο τελευταίος που θα υπερασπιστεί το… σινάφι και στους καιρούς που ζούμε αποδέχομαι ότι η «αντικειμενική δημοσιογραφία» σε καμία περίπτωση δεν είναι αυτονόητη έννοια. Όμως και ο κόσμος θα πρέπει κάποια στιγμή να αναρωτηθεί αν την αλήθεια που απαιτεί, είναι έτοιμος να την ακούσει…