Γιάννη, ανέβα!

Είναι οι καιροί τέτοιοι που ευνοούν τους «από μηχανής θεούς». Αυτούς, δηλαδή, που εμφανίζονται στο τέλος κάθε δράματος για να δώσουν τον παρά τους και ταυτόχρονα τη λύση. Ετσι κάπως ξεφύτρωσε ο Βλάσης ο πολλά υποσχόμενος, έτσι κάπως εμφανίστηκε μια μέρα ο Γιάννης Βλάχος, εκπροσωπόντας κάποιον Αραβα, έτσι κάπως προέκυψε το ταξίδι του Αθανασιάδη στην Ελβετία για να τα πει με υποψήφιους επενδυτές.

 

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις τα θύματα της τραγωδίας αναζητούν τη λύση του δράματός τους. Βλέπουν ότι η μηχανή δεν λειτουργεί και το έχουν ρίξει στις κινήσεις απελπισίας. Για να το πούμε καλύτερα, ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ, ο Αρης διαπιστώνουν ότι δεν υπάρχει κανείς πρόθυμος να λειτουργήσει τη μηχανή Να τεστάρει, βρε παιδί μου, αν αυτή δουλεύει.

 

Ο Ανδρέας Βγενόπουλος είναι μια διαφορετική ιστορία. Ο Παναθηναϊκός θα μπορούσε να δώσει στη δική του τραγωδία τέλος πολύ διαφορετικό και πολύ νωρίτερα. Θα μπορούσε κάποιος να το πει και αλλιώς. Ο «Βγενό» δεν έχει στο νου του κάποιο μυστηριώδες πλάνο, κάποιο σχέδιο που ξέρει αυτός, οι έμπιστοί του και ο Γόντικας στον οποίο το εκμηστηρεύτηκε. Το σχέδιό του είναι σαφές και σε δημόσια διαβούλευση μήνες τώρα

 

«Πάρε πάνω σου τη ΓΗΠΕΛ, ρίξε την τιμή της μετοχής στο 0,33 και άσε μας να βρούμε τη λύση». Και σήμερα να τον ρωτήσεις το ίδιο θα πει (στον Τζίγκερ). Αντε να βάλει λίγη σάλτσα παραπάνω σχετικά με τον φόβο μιας κοινωνικής εξέγερσης που κι αυτόν τρομάζει. Πέραν τούτου ουδέν

Πόσους θα βρει, ποιους θα βρει , πόσα θα βάλει είναι πράγματα που ακολουθούν. Στην τελική, δεν πρέπει να αποκλειστεί το γεγονός να βάλει ο ίδιος (μόνο) στην τσέπη το χέρι και να οδηγήσει τον Παναθηναϊκό σε σχετικά ίσιο δρόμο.

 

Οι εποχές της οικονομικής ανεμελιάς, των τριών Πιζάρο και των Αμπράμοβιτς έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Το μέλλον είναι αυτό που «διαβάζει» κανείς στις σελίδες του βιβλίου που «ξεφυλλίζουν» Φερέιρα και Γόντικας στη φετινή σεζόν: νεαροί Ελληνες παίκτες και ορεξάτοι για μπάλα ξένοι με μικρό κόστος και (πιθανή) μεταπωλητική αξία. Αυτό είναι και το μόνο καλό που αφήνει το γινάτι του Γιάννη Βαρδινογιάννη παρακαταθήκη στην ομάδα: ο μέχρι πριν λίγους μήνες «βαλτός» και «αχυράνθρωπος», ο Γόντικας δηλαδή, έχει γίνει για τον Βγενόπουλο ο ιδανικός προϊστάμενος κάθε μοντέρνου ποδοσφαιρικού μαγαζιού.

 

Είπαμε, όμως, όλα αυτά έπονται. Το σημαντικό για τον Παναθηναϊκό είναι να λυθεί η τραγωδία του το δυνατόν συντομότερα. Τέτοιου είδους λύση που αναζητείται δεν μπορεί να προσφέρει ενός είδους δανειοδότηση ή χορηγία που σκέφτεται να κάνει ο «Βγενό» μπας και αποφευχθεί η διαπόμπευση. Αν δεν ανέβει ο Τζίγκερ στη μηχανή επάνω με τον λευκό χιτώνα και τους κοθόρνους να αναφωνήσει «ξεχάστε τη ΓΗΠΕΛ» το χειροκρότημα που θα ακουστεί θα είναι πικρό, μουντό. Θα ταιριάζει γάντι στην εξόδιο ακολουθία ενός μεγάλου συλλόγου.