Λεονάρντο Πόττερ.

*Του Νίκου Ματζάνα

Το πρώτο ευρωπαικό παιχνίδι που με τόση ανυπομονησία περιμενάμε όλοι, ήρθε, έφυγε και δυστυχώς ο Ολυμπιακός ούτε που το ακούμπησε. Οι φήμες και οι προσδοκίες που κυκλοφορούσαν για την ύπαρξη μαγικού ραβδιού από τον Πορτογάλο προπονήτη, δυστυχώς δεν επαληθεύτηκαν. Η αισιοδοξία που επικρατούσε τις τελευταίες μέρες ,για κάποιον που βλέπει λίγη μπάλα, έμοιαζε τραγελαφική. Αναλύσεις για το τι φταίει θα γίνουν πολλές, αλλά από την δική μου οπτική γωνία τα πράγματα φαντάζουν απίστευτα απλά.

 

Ο ποδοσφαιρικός Ολυμπιακός και κατ επέκταση η διοίκηση έπρεπε να κάνει το αυτονόητο, αυτό που έκανε η ομάδα μπάσκετ του Ολυμπιακού και αυτό που έκανε επί χρόνια ο μπασκετικός Παναθηναικός, και το οποίο θα έκανε οποιαδήποτε υγιής και οργανωμένη ομάδα μετα από μια κατα γενική ομολογία επιτυχημένη χρονιά. Να κρατούσε την ίδια ομάδα, αν όχι κατά 100%, γιατί το σύχγρονο ποδόσφαιρο μια επιχείρηση είναι σαν όλες τις άλλες όπου γίνονται αγοραπωλησίες (όσο ρομαντικοί και αν θέλουμε να είμαστε, δυστυχώς αυτό ειναι), τουλάχιστον να κρατούσε τον ίδιο κορμό. Ο Ολυμπιακός, όχι μόνο δεν κράτησε την ίδια ομάδα, αλλά έπραξε όλα τα θανάσιμα αμαρτήματα που σκοτώνουν μία ομάδα. Χάνει τον προπονητή της και σαν να μην έφτανε αυτό, χάνει και όλο της τον βασικό κορμό, Μελμπεργκ, Ορμπάιθ, Μακούν, Μιραλλάς και Αβραάμ, για διαφορους λόγους που δεν θα εξετάσουμε. Στο τέλος, σαν ιδανικός αυτόχειρας δεν τους αντικαθιστά καν με ισάξιους παίχτες. Αντ’ αυτού προχωράει σε εγχώριο παιδομάζωμα και αποθεώνεται. Δεν παίρνει αμυντικό χαφ και οι φυλλάδες μας πασάρουν τον Φέισα σαν το αμυντικό χαφ της 10ετίας, πολύ καλός παίχτης ο Σέρβος αλλά δεν είναι εξάρι. Κάνεις δεν είναι, ούτε ο Φέισα, ούτε ο Μανιάτης, ούτε ο Γκρέκο, ούτε ο Μοντεστό. Καλοί παίχτες όλοι αλλά η θέση τους είναι για παρτενέρ του σκύλου που θα έχεις για κόφτη.Το γεγόνος της ύπαρξης τόσων ‘ίδιων’ παιχτών δείχνει την έλλειψη σχεδιασμού.

 

Ο Πορτογάλος «Μπάμπης Τεννές» όπως τον αποκαλεί ένας φίλος μου, μοιάζει να τα έχει χαμένα. Άλλους παίχτες βλέπαμε στα φιλικά, άλλους βλέπουμε στον άγωνα και πάει λέγοντας. Οι τερματοφύλακες αλλάζουν πιό συχνά από ότι γίνονται οι αλλάγες φουνταριστού στο πόλο. Βάζει τον Φουστέρ, που είναι το πιό χρήσιμο εργάλειο που έχει στα χέρια του, να παίξει στο κρίσιμο παιχνίδι, έχοντας μεχρι τωρα στα πόδια του ο άμοιρος κάτι 10λεπτα σε τελειωμένα παιχνίδια. Επιλέγει τον Μανωλά, έναν παίχτη που αγωνιζόταν σε ομάδα που ουδεμία σχέση έχει με πρωταθλητισμό και υψηλό επίπεδο και φυσικά κανείς δεν μπορεί να του ζητήσει ευθύνες. Προσπαθεί με το ζόρι να επιβάλλει στον Μασάντο να παίξει στα πλάγια. Την κυρά Μαρία την φουρνάρισα να βάλω να δεί 20 λεπτά από παιχνίδι του Ολυμπιακού, πιστεύω θα μου πει : Αυτό το 5, ο κοντούλης με τα βαμμένα χέρια, πολύ παιδεύεται μωρέ το παιδάκι εκεί!!Ο Ιμπαγάσα μου θυμίζει τον κακομοίρη τον Νόμπλε της Γουέστ Χαμ, ο οποίος επι μια ολόκληρη χρονιά πέρυσι περίμενε μια κίνηση στο χώρου του κέντρου, έναν συνδυασμό ρε αδερφέ, έναν παίχτη να την κλοτσάει λίγο όπως αυτός.

 

Το χειρότερο με την φετινή ομάδα είναι ότι δεν δείχνει σημάδια βελτίωσης από παιχνίδι σε παιχνίδι. Δεν φαίνεται να δουλεύεται. Δυστυχώς κ. Ζαρντίμ η ευθύνη πέφτει σε έσας, διότι ξεστομίσατε το επικό ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΛΗΡΗΣ. Δυστυχώς τα μόνα πλήρη στις εγκαταστάσεις του Ρέντη έιναι κατι γιαουρτάκια που υπάρχουν στο ψυγείο. Για να αλλάξει η κατάσταση προς το καλύτερο πρέπει να συμβεί μια απο τις δύο παρακάτω επιλογές. Όντως ο Ζαρντίμ να αποδειχτεί Χάρρι Πόττερ ή ο Ντιακιτέ να είναι μια μίξη από Γιάγια Τουρέ, Τσάμπι Αλόνσο και Εσσιέν μαζι. Πράγμα αδύνατον.

 

Νίκος Ματζάνας