Ένα επικίνδυνο Euro για το ίδιο το ποδόσφαιρο!

Οι περισσότεροι ειδικοί εκτιμούν ότι βλέπουμε ένα καταπληκτικό Euro, ή τέλος πάντων ένα από τα καλύτερα όλων των εποχών. Ένα από τα πολλά επιχειρήματα μάλιστα είναι ότι σε αυτό το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα δεν έχουμε δει 0-0 με εξαίρεση τον προημιτελικό ανάμεσα στην Ιταλία και την Αγγλία, ενώ υπήρξε και το επιχείρημα ότι ήταν μία από τις ελάχιστες φορές που στα ημιτελικά προκρίθηκαν πραγματικά οι καλύτερες ομάδες της διοργάνωσης.

 

 

Προσωπικά πιστεύω ότι το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα που τρέχει είναι όχι απλά ένα μέτριο από άποψη θεάματος Euro, αλλά και μία… επικίνδυνη για το ίδιο το ποδόσφαιρο διοργάνωση. Ολο και περισσότερες ομάδες αντιλαμβάνονται για τον εαυτό τους τον ρόλο του αουτσάιντερ και αντιμετωπίζουν τα ματς τους ως κατώτερες ομάδες, χωρίς σχεδόν να υπάρχει λόγος.

 

 

Και δίνω συγκεκριμένα παραδείγματα. Να φοβόμαστε και να παίζουμε άμυνα εμείς ως Ελλάδα κόντρα στους Γερμανούς πάει και έρχεται. Να παίζει μαζική άμυνα η Γαλλία κόντρα στην Ισπανία ή η Αγγλία κόντρα στην Ιταλία πολύ φοβάμαι ότι ούτε πάει ούτε έρχεται. Το να τελειώνουν οι τέσσερις προημιτελικοί του Euro και σε όλους η μία ομάδα να έχει πάνω από 60% κατοχή μπάλας, είναι ένα φαινόμενο που πρέπει να απασχολήσει τους πάντες, διότι εκτός των άλλων είναι πολύ κουραστικό και ως θέαμα.

 

Είμαι απολύτως σίγουρος ότι αυτή η Εθνική Ισπανίας που έχει εμφανίσει ο Ντελ Μπόσκε όχι δεν γοητεύει, αλλά κουράζει τον ουδέτερο θεατή. Και τον κουράζει και η κατοχή για την κατοχή που παίζει και το γεγονός ότι όλο το πλάνο της στηρίζεται στο να «έχουμε εμείς την μπάλα όχι για να επιτεθούμε, αλλά για να μην την έχει ο αντίπαλος». Το ότι ο Ντελ Μπόσκε έχει καταργήσει τη θέση φορ δεν είναι ασφαλώς τυχαίο για αυτό το κουραστικό ποδόσφαιρο που βλέπουμε.

 

 

Και για να αναδείξω ακόμη περισσότερο το… επικίνδυνο από άποψη ποδοσφαιρικής λογικής Euro που βλέπουμε θα ήθελα να ρωτήσω ποιες είναι πραγματικά οι ομάδες που έχουν εκπλήξει ευχάριστα τον θεατή σε αυτή τη διοργάνωση;  Διότι δυσάρεστα σίγουρα τον εξέπληξαν η Ολλανδία, η Αγγλία, η Γαλλία (από τα μεγάλα ονόματα) και ένα σωρό ακόμη ομάδες από τις μικρότερες οι οποίες δεν κατάφεραν να πετύχουν κάτι.

 

 

Να πούμε ότι είναι ευχάριστη έκπληξη η Ιταλία, άντε να το πούμε, όχι φυσικά για την αποτελεσματικότητά της, αλλά για το ποδόσφαιρο που παίζει. Άλλη ομάδα; Προφανώς καμία, εκτός αν αρχίσουμε να λέμε ότι είναι ευχάριστη έκπληξη η Γερμανία και η Ισπανία.

 

 

Επαναλαμβάνω όμως το πλέον επικίνδυνο είναι ο ρόλος που παίρνει η κάθε ομάδα σε κάθε ματς. Το επικίνδυνο είναι που η Γαλλία όταν παίζει με την Ισπανία ή η Αγγλία όταν παίζει με την Ιταλία αποφασίζει ότι ο μόνος τρόπος να τα καταφέρει είναι να κάτσει όλη η ομάδα πίσω από την σέντρα, να γεμίσει ο τόπος μπακ και αμυντικά χαφ και να πάμε για το 0-0. Λογική που πολύ φοβάμαι ότι θα κυριαρχήσει και στα ημιτελικά με τους Πορτογάλους να περιμένουν όλοι πίσω από τη σέντρα τους Ισπανούς και ενδεχομένως και με τους Ιταλούς που θα κάνουν κάτι αντίστοιχο με τους Γερμανούς.

 

Αυτό το ποδόσφαιρο, στο οποίο οι μεν να κρατάνε απλώς την μπάλα και οι δε, αμύνονται μαζικά, συγγνώμη αλλά στα μάτια μου είναι ένας μεγάλος κίνδυνος για το ίδιο το άθλημα. Και στο φετινό Euro στο 90% των αναμετρήσεων αυτό βλέπουμε…