Στον πλανήτη supernova

Οσο συμφωνούσα με τον νόμο Μητσοτάκη για την απαγόρευση δημοσίευσης των προκηρύξεων των τρομοκρατικών οργανώσεων, άλλο τόσο συμφωνώ και με την απόφαση της Nova να μην δείχνει τα επεισόδια που γίνονται στα γήπεδα. Καθόλου!

 

Εξ ορισμού όπου υπάρχει κάμερα και δημοσιογραφική δουλειά, υπάρχει και ρεπορτάζ. Άρα υπάρχει ανάγκη μετάδοσης της είδησης. Αν ένα κανάλι επιλέγει να δείχνει τρέϊλερ άλλων εκπομπών του την ώρα του ρεπορτάζ, τότε μπορεί κάλλιστα να επιλέγει να προβάλει στους συνδρομητές του και αγώνες playstation αντί για κανονικούς, ώστε να μην υπάρχει και ο κίνδυνος διακοπής και δυσφήμισης του αθλήματος.

 

Το να επικαλείσαι μια οδηγία της ΟΥΕΦΑ η οποία αφορά τις δικές της διοργανώσεις εκτός από άσχετο είναι και υποκριτικό όταν και εσύ έχεις αποφασίσει να ρίξεις ολίγον λάδι στη φωτιά δίνοντας την επιλογή της οπαδικής περιγραφής στο μπουκέτο σου. Για πρώτη φορά τη βδομάδα που προηγήθηκε του ντέρμπι, τόσοι πολλοί άνθρωποι μου μίλησαν για την Nova με αφορμή αυτό το γεγονός. Αν τα κεφάλια του συνδρομητικού θεωρούν πως πέτυχαν έτσι στον επικοινωνιακό στόχο που έβαλαν, ας μετρήσουν και πόσους επιπλέον συνδρομητές πρόσθεσαν στο δυναμικό τους με αυτή την… καταπληκτική ιδέα.

 

Τι να λέμε όμως όταν βλέπουμε μια ανύπαρκτη ΕΣΗΕΑ να κάνει την πάπια στα μαθήματα δημοσιογραφίας που παρέδωσε δια ανακοινώσεως ο μάνατζερ της εταιρίας, πριν τον αγώνα, απαντώντας στην αντίδραση του συνδέσμου των αθλητικών συντακτών (που πρέπει να έχει βέβαια χεσμένη τη φωλιά του για πολλά ζητήματα). Και τα οποία τα είδαμε στην πράξη στην (μη) περιγραφή όσων συνέβησαν στο ντέρμπι. Είναι προφανές πως με αυτή την λογική ο δημοσιογράφος πρέπει να κάνει την πάπιά σε όσα συμβαίνουν και απλά να στρέφει το κεφάλι από την άλλη πλευρά. Η’ (ακόμα καλύτερα) να το θάβει στην άμμο.

 

Καταλαβαίνω βέβαια ότι οι άνθρωποι ρίχνουν (σε μια δύσκολη εποχή για τα ΜΜΕ) αρκετό χρήμα στην αγορά για διαφήμιση και έχουν την απαίτηση να μην το ξεχνάει κανένας αυτό. Κατανοώ επίσης ότι η Nova έχει την αγωνία να προστατεύσει το κορυφαίο προϊόν της. Χωρίς αυτό θα το είχε κλείσει το μαγαζί. Μπορώ ακόμα να συμπονέσω τους ανθρώπους που έχουν αυτό το βαρύ φορτίο αφού τους έλαχε να πουλάνε πολύ σάπιο πράγμα χωρίς να ευθύνονται γι’ αυτό. Αυτό έχουν όμως και αυτό το ρημάδι έχει ρεπορτάζ σε όλα του το κομμάτια.

 

Και στην τελική τι είναι δυσφήμιση; Μόνο αυτά που είδαμε στο ΟΑΚΑ ή η διαιτητολαγνεία που και το συνδρομητικό καλλιεργεί εδώ και χρόνια; Η προβολή ριπλέϊ ακόμα και για φάσεις για τις οποίες δεν διαμαρτυρήθηκε κανένας για να γίνεται ντόρος; Η’ ακόμα χειρότερα η αίσθηση που υπάρχει πως η απόκρυψη τέτοιων γεγονότων μέσα στα γήπεδα γίνεται όχι για να προστατευθεί το άθλημα, αλλά οι ομάδες, οι συνεργάτες δηλαδή του συνδρομητικού; Είναι άδικο αυτό το τελευταίο; Αντε βγάλτο από το μυαλό του κόσμου γιατί εγώ το άκουω κατά κόρον από χθες.

 

Τα επεισόδια στα γήπεδα δεν θα σταματήσουν αν δεν τα δείχνεις, όπως οι τρομοκρατικές ενέργειες δεν σταμάτησαν επειδή κινδύνευες με φυλάκιση αν δημοσίευες μια προκήρυξη. Το (κάθε) κανάλι δεν είναι υπεύθυνο να αντιμετωπίσει το φαινόμενο, αλλά είναι υπεύθυνο για την κάλυψη των γεγονότων που προσφέρει στους συνδρομητές του. Τουλάχιστον για το ρεπορτάζ. Γιατί με την λογική της… οδηγίας της ΟΥΕΦΑ θα έπρεπε να σιγήσουν και τα ραδιόφωνα το βράδυ της Κυριακής. Εκτός και αν κάποιοι θεωρούν ότι δύναμη έχει μόνο η εικόνα.

 

Υ.Γ: Αυτό περί δυσφήμισης του αθλήματος το σκέφτηκαν καλά όταν το είπαν. Γιατί στον ΚΑΠ αυτό επιφέρει μέχρι και υποβιβασμό σε όποιον έχει την ευθύνη της διακοπής. Εκεί να δεις… δυσφήμιση μετά!