Η αδιαφορία του αθλητισμού για την Αρχαία Ολυμπία

Πίσω γυρίζεις να κοιτάξεις, όταν δεν έχει άλλο δρόμο να διασχίσεις μπροστά σου. Για να το πούμε και αλλιώς, οι λαοί που ασχολούνται κυρίως με το παρελθόν τους, συνήθως δεν έχουν παρόν και άρα έχουν και αμφίβολο μέλλον. Αλλά τουλάχιστον, έχουν κάτι. Ηταν αυτό, το παρελθόν μας, το να μπορούμε ως Ελληνες να γυρίσουμε το βλέμμα και να κοιτάξουμε πίσω, αφού μπροστά μας δεν υπάρχει τίποτα, μια παρηγοριά στον άρρωστο(η) Ελλάδα…

 

Πλέον, η χώρα μας δεν είναι ικανή να κάνει ούτε αυτό. Να διαφυλάξει το μόνο που της είχε απομείνει για να καυχιέται. Δεν μπορεί να προστατέψει ούτε το παρελθόν της. Θεωρώ τη ληστεία στο μουσείο της Αρχαίας Ολυμπίας, μία από τις χειρότερες στιγμές που έχει περάσει τούτος ο τόπος. Και δεν έχει περάσει λίγες τέτοιες στην ιστορία του…

 

Δεν με αφορά το αστυνομικό μέρος της υπόθεσης, παρά το γεγονός ότι με ενδιαφέρει πολύ, διότι πραγματικά αδυνατώ να συλλάβω ποιος νους και με ποια σκοπιμότητα σκέφτηκε να κλέψει το μουσείο της Αρχαίας Ολυμπίας. Πολύ περισσότερο δεν με αφορά το πολιτικό της μέρος, με την φερόμενη παραίτηση Γερουλάνου που φέρεται να μην έγινε δεκτή. Ετσι κι αλλιώς η χώρα άγεται και… φέρεται σε όλα τα επίπεδα εξαιτίας όσων ορίζουν τις τύχες της, αυτό μας μάρανε τώρα, αν θα μείνει ο υπουργός πολιτισμού στην καρέκλα του.

 

Εκείνο που με αφορά ως επαγγελματία αθλητικό συντάκτη είναι η αδιαφορία σύσσωμου του ελληνικού αθλητισμού στο άκουσμα της είδησης. Δεν άκουσα κανένα Ελληνα αθλητή (ας με συγχωρήσει αν κάποιος το έκανε), από οποιονδήποτε χώρο, πόστο ή άθλημα, να λέει το παραμικρό για την τόσο ντροπιαστική και επώδυνη στιγμή, για το γεγονός ότι στην ουσία αυτό που έγινε ήταν ότι κάποιοι καταπάτησαν και έκλεψαν το «σπίτι» του.

 

Δεν είδα κανέναν Ελληνα αθλητή, έστω έναν από τους Ολυμπιονίκες μας με τα στρατιωτικά αξιώματα, να κάνει τον κόπο να ταξιδέψει μέχρι την Αρχαία Ολυμπία, όχι για να πιάσει τους κλέφτες, αλλά για να δει από κοντά τη ζημιά που έγινε στον τόπο που τον «γέννησε». Δεν το έκαναν (με εξαίρεση τον Πύρρο Δήμα αν δεν κάνω λάθος) ούτε στις μεγάλες πυρκαγιές πριν μερικά χρόνια, όταν η Αρχαία Ολυμπία είχε τυλιχτεί στις φλόγες. Δεν σκέφτηκε ούτε τώρα ούτε τότε κανείς τους, ότι αν κάποτε δεν υπήρχε η Αρχαία Ολυμπία, ίσως σήμερα να είχαμε τον αθλητισμό του Λουξεμβούργου. Ισως πολλοί από αυτούς να μην είχαν καν το προνόμιο όχι να είναι Ολυμπιονίκες, αλλά ακόμη και να ονομάζονται αθλητές.

 

Η ληστεία στο μουσείο της Αρχαίας Ολυμπίας, στον πιο ιερό χώρο που γέννησε τον αθλητισμό της ανθρωπότητας, από τους Ελληνες αντιμετωπίστηκε σαν μία από αυτές τις βόλτες που γίνονται σε καθημερινή βάση στις τράπεζες. Η αλήθεια είναι ότι από τους πολιτικούς και από τους δημοσιογράφους, ακόμη και από όσους κινούνται στον αθλητικό χώρο, το περίμενα. Αλλά δεν το περίμενα από τους Ελληνες αθλητές. Ειλικρινά, φέρνοντας στου νου μου τι σήμαινε κάποτε ελληνικό αθλητισμό, λυπάμαι για λογαριασμό τους…