Το διδακτικό κίνημα «είμαστε όλοι Ελληνες»!

Όταν τα προηγούμενα χρόνια κάποιοι λίγοι είναι αλήθεια Ελληνες έβγαιναν στο δρόμο και διαδήλωναν ειρηνικά τις περισσότερες φορές για διάφορους λαούς (π.χ. Παλαιστίνιους), η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας τους αντιμετώπιζε περίπου ως γραφικούς και με τη λογική «τι μου κλείνεις ρε μαλάκα εμένα τον δρόμο επειδή θες να διαδηλώσεις υπέρ κάποιων άλλων».

 

Περίπου ίδια ήταν η αντιμετώπιση και από την πλειοψηφία των ελληνικών media, αλλά και αρκετών Ελλήνων πολιτικών. Σήμερα σχεδόν κάθε Ελληνας καμαρώνει ή νιώθει υποχρεωμένος – συγκινημένος που στις πλατείες μεγάλων πόλεων όλης της Ευρώπης και όχι μόνο συγκεντρώνονται πολίτες ξένων κρατών που διαδηλώνουν υπέρ της Ελλάδας με κεντρικό σύνθημα «είμαστε όλοι Ελληνες».

 

Είδες Ελληνα πώς αλλάζει ο καιρός και πόσο διδακτική μπορεί να γίνει αυτή η ιστορία για αυτά που έλεγες μέχρι προχθές για αυτούς που έβγαιναν στον δρόμο και διαδήλωναν; Κυρίως όμως είδες Ελληνα ότι αυτό το κίνημα μπορεί να κάνει τους πολιτικούς που αποφασίζουν να σκεφτούν λίγο διαφορετικά, όχι ασφαλώς γιατί συγκινήθηκαν, αλλά γιατί πιέστηκαν.
Σήμερα ακόμη και ο ηλικιωμένος Ελληνας, η μάνα μας ρε παιδί μου, βλέπει την εικόνα με τον νεαρό με το ράστα μαλλί στο Παρίσι να διαδηλώνει υπέρ της Ελλάδας και δεν λέει αυτό που έλεγε για τον ίδιο νεαρό που διαδήλωνε πριν χρόνια στο Σύνταγμα ή στην Ομόνοια («κοίτα τους μαλιάδες που βγαίνουν στους δρόμους και τους κλείνουν ή τα σπάνε»), αλλά λέει («κοίτα, τα νέα παλικάρια που καταλαβαίνουν τι τραβάμε εμείς οι Ελληνες»). Όπως και να το κάνουμε είναι εντυπωσιακό και να το ακούς και να το βλέπεις να συμβαίνει γύρω σου.

 

Ακόμη και στην Γαλλία το κεντρικό προεκλογικό ζήτημα είναι η Ελλάδα και ο τρόπος που της συμπεριφέρθηκε ο Σαρκοζί, τρόπος που πιθανόν να του κοστίσει και τις εκλογές και την Προεδρία. Και αυτή την έστω και συμπτωματική κατάσταση που έχει διαμορφωθεί παγκοσμίως ο Ελληνας πολιτικός πώς την έχει αξιοποιήσει; Απλώς την παρακολουθεί και ελπίζει με κάποιο μαγικό τρόπο να τον βοηθήσει…