Χαμογέλα ρε, τι σου ζητάνε; (δημώδες)

Το δυσκολότερο επάγγελμα αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα είναι εκείνο της sex editor. Μη γελάτε. Η φίλη μου Ι. Σ που γράφει σε μηνιαίο, αντρικό περιοδικό, αυτό ακριβώς μου εξηγεί. Ότι δηλαδή αισθάνεται πως η στήλη της, συμβουλευτική σε θέματα σεξ, δεν αφορά κανέναν όπως είναι η κατάσταση γύρω μας, διότι κανείς δεν σκέφτεται το πουλί του, ούτε καν με το πουλί του. Είναι τέτοια η νεγκατιβίλα που επικρατεί που τα ζητήματα καρδιάς και παράγωγά της μοιάζουν με αμετροέπεια. Προσπαθώντας να της βρω κίνητρο, αλλά κυρίως να της αποδείξω πως κάνει λάθος, ως αμετανόητα αισιόδοξη, οργάνωσα ολονυχτία στην Κολοκοτρώνη και ξημέρωμα στο Κολωνάκι. Στα αβαεία του σκότους και της δυνατής μουσικής η θεωρία επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά. Όχι μόνο δεν πέθανε το φλερτ, αλλά ξαναγεννιείται με … αγανάκτηση. Η κρίση μας φέρνει πιο κοντά, σαν να ζούμε τις τελευταίες μέρες και νύχτες ενός κόσμου που βυθίζεται αύτανδρος και ποιος ξέρει τι θα πάρει τη θέση του. Οι πόζες απουσιάζουν, τα χαμόγελα είναι μεταδοτικά και η συνύπαρξη πιο εύκολη από ποτέ.

 

Δυο μέρες αργότερα, με τη μεγάλη νίκη του Ολυμπιακού στη Ρωσία και πιο μετά με την ισοπαλία του ΠΑΟΚ στο Φρίουλι, διέκρινα τα ίδια συμπτώματα. «Άρρωστους» να πανηγυρίζουν μουδιασμένα, σχεδόν ενοχικά, σαν η χαρά να μην επιτρέπεται, σαν να έχουν ποινικοποιηθεί όσα μας κάνουν να αισθανόμαστε καλά, σαν να έχει μπει χαράτσι σε οτιδήποτε «ευ».

 

Έτσι παρασυρμένοι από τα καθημερινά δυσοίωνα μηνύματα για τη ζωή όπως την ξέραμε με δυσκολία ίσως κάποιος διαπιστώνει πως ζούμε ένα από τα πιο συναρπαστικά πρωταθλήματα των τελευταίων ετών. Κι όμως είναι αλήθεια!!
Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός αποπνέουν υγεία, δύναμη και ζωντάνια σε μια κούρσα που μάλλον θα κριθεί μεταξύ τους –θυμάται κανείς πότε ένα ντέρμπι όριζε πρωτάθλημα;

 

Ένας σκοτωμός για την πέμπτη θέση, με Ατρόμητο, ΟΦΗ, Skoda Ξάνθη, Αστέρα Τρίπολης, Άρη να παίρνουν απρόσμενα αποτελέσματα και να χάνουν στα σχετικά εύκολα. Ενώ στην ουρά, μετά το ντεμαράζ της Δόξας Δράμας μπήκε φωτιά ακόμα και στον σίγουρο ένα που θα έβλεπε το δρόμο προς τη Football League. Αν δεν είναι αυτό συναρπαστικό τότε τι είναι, το «στημένο» του Eurogroup;

 

 

Καταλαβαίνω τις όποιες ενστάσεις. Πως δεν είναι δυνατόν να αναβάλλεται ένα παιχνίδι επειδή η ΑΕΚ δεν μπορεί να σφραγίσει εισιτήρια, την τροχοπέδη που ενδεχομένως βάζει το νέο νομοσχέδιο, την κατάσταση των ελληνικών γηπέδων (βλέπε Ζωσιμάδες), την οικονομική δυσπραγία των περισσότερων ομάδων… Όμως αυτά είναι προαιώνια βάσανα, που ακόμα και αν δεν συνηθίζονται, ωστόσο δεν εκπλήσσουν.

 

Στις μαύρες μέρες που ζούμε, δεν χρειαζόμαστε αντίδραση, χρειαζόμαστε αντίσταση. Η αντίδραση έχει άγριες διαστάσεις, η αντίσταση κρύβει αισιοδοξία, που ακόμα κι αν δεν σε οδηγήσει στην Εδέμ, μπορεί να σε απαλλάξει από τη θολούρα. Διότι όταν έρθει η ώρα το μάτι πρέπει να είναι καθαρό και το μυαλό διάφανο.

 

Κοντολογίς ας χαρούμε τις νίκες μας με την ίδια ένταση που μάθαμε να δεχόμαστε την ήττα μας. Ας χειροκροτήσουμε με παιδικό ενθουσιασμό ένα ωραίο γκολ και επιτέλους ας αναρτήσουμε στα διαδικτυακά μας προφίλ τη γηπεδική χαρά χωρίς την ενοχή πως κάποιος follower θα τη λοιδορήσει με την αειθαλή καραμέλα «εδώ ο κόσμος καίγεται και εσείς προσκυνάτε σώβρακα και φανέλες». Αυτή η κοινωνία σήμερα χρειάζεται αποσυμπίεση και αν αυτή προέρχεται από το «ζωώδες» ποδόσφαιρο, sorry, αλλά δεν με πειράζει.