Ολα τα ναι του κόσμου

Μέρα με τη μέρα τα πράγματα στη χώρα μας γίνονται όλο και χειρότερα. Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες και το μήνυμα καθόλου αισιόδοξο. Μέσα σε όλο αυτό το χάος που ζούμε καθημερινά, την αγωνία που μας σφίγγει το στομάχι και μας αρρωσταίνει για το αβέβαιο -αλλά σίγουρα δυσοίωνο- αύριο, προσπαθώ να βρω τρόπους για να κοιμηθώ.

 

Μου είναι πολύ δύσκολο και καθόλου θεμιτό ν’ ανοίξω πάλι την τηλεόραση. Έτσι βρήκα καταφύγιο σ’ ένα βιβλίο. Χάζευα λοιπόν στη βιβλιοθήκη της Ελεάνας. Η οποία σημειωτέον δεν έχει λιγότερα βιβλία από την εθνική βιβλιοθήκη…
Το μάτι μου έπεσε πάνω σ’ ένα βιβλίο που είχε τίτλο «όλα τα ναι του κόσμου». Κι όμως ήξερα πως εγώ δεν είχα ανάγκη από «ναι» αλλά από ένα μεγάλο «ΟΧΙ» που κουβαλάω μέσα μου τόσο πολύ καιρό. Όπως και οι περισσότεροι από εμάς.

 

ΟΧΙ στο άγχος που μας ρουφά το μεδούλι καθημερινά.
ΟΧΙ στο μέλλον που μας το έχουν υποθηκεύσει.
ΌΧΙ στην εξαθλίωση που μας οδηγούν.
ΟΧΙ στην αδικία που βιώνουμε σε όλους τους τομείς της ζωής μας.
ΟΧΙ στο βόλεμα που είχαμε πολλοί μάθει.
ΟΧΙ στην κατάθλιψη που δείχνει να μας μαστίζει στην πιο γλυκιά και δημιουργική φάση της ζωής μας.

 

Ήμουν λοιπόν περίεργη να δω ποια είναι αυτά τα «ναι», που κάποιος έχει την ανάγκη να πει και να γράψει γι’ αυτά..
Το βιβλίο το διάβασα σε λίγες ώρες. Μιλούσε για μία πολύ τρυφερή σχέση ανάμεσα σε μία γιαγιά και την εγγονή της. Μια γιαγιά διαφορετική απ’ όλες τις άλλες. Χωρίς «πρέπει» και χωρίς «μη». Χωρίς στεγανά. Που η σιωπή δεν την τρομάζει. Που η κραυγή της ακούγεται στ’ αστέρια. Που δεν φοβάται να έχει αυτό που επιθυμεί. Όχι αληθοφανής αλλά αληθινή. Που έχει αγγίξει την απόλυτη αγάπη. Για μια γυναίκα με δυνατή πίστη. Ελεύθερη.

 

Αυτή την αίσθηση της ελευθερίας, την απόλυτη αγάπη και τη δυνατή πίστη θέλει να διδάξει στην εγγονή της… Και να την πείσει πως «ΝΑΙ», όλα αυτά υπάρχουν στο δικό τους αστέρι. Στη «Μία». Εκεί όπου «Δεν σκοτεινιάζει ποτέ. Εκεί που η αγάπη είναι δεδομένη. Δε λιγοστεύει, δεν εξαντλείται με την ανταπόκριση. Εξαθλίωση, οίκτος, πλήξη πουθενά. Το αληθοφανές φίδι δεν τρομάζει κανέναν. Στα σχολεία είναι κάθε μέρα γιορτή. Οι Πινκ Φλόιντ και ο Τζον Λένον διακόπτουν τις εθνικές επετείους. Οι μεγάλοι δε μεγαλώνουν άλλο. Τα παιδιά μένουν πάντα όπως είναι. Υπάρχεις. Είσαι ζωντανός. Δεν την φοβάσαι, δεν την μάχεσαι, δεν την αποφεύγεις τη ζωντάνια σου».

 

Γι’ αυτή τη ‘ζωντάνια’ πιστεύω πως πρέπει να δίνουμε μάχη. Κάθε μέρα. Κάθε ώρα. Παντού. Δεν θέλω να με αναγκάσει κανείς να τη στερηθώ. Και θέλω να φωνάξω ξανά.
ΝΑΙ στη ζωντάνια μας.
ΝΑΙ στα όνειρά μας.
ΝΑΙ στους ισχυρούς δεσμούς.
ΝΑΙ στο μέλλον μας, στη -«Μία»- χώρα που αγαπάμε και μεγαλώσαμε.
ΝΑΙ στην έκπληξη.

 

Γιατί όπως λέει και η ίδια η συγγραφέας, Φωτεινή Τσαλίκογλου, «Το μέλλον ανήκει στην έκπληξη».. Λίγη πίστη και λίγη χάρη αρκεί….