Αχ, ωχ, πονάει ο ΠΑΟΚ

Φτηνά υπονοούμενα, εξυπνακίστικες μπηχτές, γκεμπελική προπαγάνδα, χυδαία δημοσιογραφία. Μετά το παιχνίδι του ΠΑΟΚ με τον Ολυμπιακό είχα γράψει αυτό.

Μετά το παιχνίδι του ΠΑΟΚ με τον Παναθηναϊκό δεν νοιώθω την ανάγκη να αλλάξω ούτε τελεία. Νοιώθω μόνο ευχαρίστηση, στα όρια της ηδονής, όχι τόσο επειδή νίκησε ο «Δικέφαλος», αλλά κυρίως επειδή νίκησε με πρωταγωνιστές τον «Σάλπι» και τον Κώστα Χαλκιά. Τους «ήρωες» δηλαδή διαφόρων εξαιρετικάεύστοχων πρωτοσέλιδων. Όπως ετούτο  ή ετούτο . Ειδικά στο δεύτερο προσέξτε την πραγματικά ευφυή λεπτομέρεια κάτω δεξιά, όπου το όνομα του Χαλκιά αναγράφεται με πράσινη γραμματοσειρά. Μιλάμε για την επιτομή της διακριτικότητας. Α, να μη ξεχάσω και ετούτο . Ένα πραγματικό δημοσιογραφικό διαμάντι που κανονικά πρέπει να γίνει κάδρο και να κοσμεί τα γραφεία της ΕΣΗΕΑ.

Όλα τα παραπάνω, σε απλά ελληνικά λέγονται κουτοπονηριά. Βασικό προσόν των απανταχού οπαδογράφων. Οι οποίοι περνούν το βρώμικο μήνυμα τους, δίχως ποτέ να το γράφουν ξεκάθαρα μη τυχόν και φάνε καμιά μήνυση κατακέφαλα. Και μετά το παίζουν μυξοπαρθένες: Είπα εγώ ποτέ ότι ο Χαλκιάς και ο Σαλπιγγίδης θα κάτσουν να χάσουν;

Φυσικά δεν το είπες. Γιατί τόσο είσαι κότα που ούτε αυτό δεν τολμάς να κάνεις ανοιχτά. Μόνο πλαγίως. Μόνο πούστικά.
Ε, λοιπόν εγώ βαρέθηκα να ζω στη δική σας ντουλάπα. Και βαρέθηκα να ντρέπομαι για το επάγγελμα μου εξαιτίας σας. Οπότε δεν τραβάω κανένα ζόρι να το πω στα ίσια : Οι οπαδικές εφημερίδες αποτελούν μια από τις μεγαλύτερες πληγές του χώρου. Δεν προσφέρουν απολύτως τίποτα, εκτός από μπόλικο νερό στον μύλο της ανοησίας και του μίσους. Θέλω ειλικρινά και από τα βάθη της καρδιάς μου να κλείσουν (εξαιρώ το «Φως» που παραμένει μια πλήρης, σοβαρή και σε γενικές γραμμές αξιοπρεπής οπαδική εφημερίδα).

Σας διαβεβαιώ ότι σε όλες δουλεύουν και καλοί δημοσιογράφοι και καλοί φίλοι. Από αυτούς ζητάω συγγνώμη. Τη συγγνώμη που υποθέτω ότι τα μέσα τους δεν πρόκειται να ζητήσουν από τον Χαλκιά ή τον Σαλπιγγίδη