Game of Thrones, Οlympiakos edition

*Του Νικολάου Ματζάνα

Ο τελικός του κυπέλου μόλις έχει τέλειωσει, η γεύση που μου άφησε γλυκόπικρη, αλλά ο κ. Βαλβέρδε με αποστομώνει με το που ανοίγει το στόμα του. Unafinalnosejuega, unafinalsegana, λέει,ο τελικός δεν παίζεται, ο τελικός κερδίζεται και η διαμάχη στο μυαλό μου μεταξύ των πανηγυρικών και των προβληματισμένων σκέψεων αμέσως τελειώνει. Σαν διατάγη του Εντ Στάρκ, έρχεται στο μυαλό μου η σκέψη ότι ο Ερνέστο ξέρει.

 

Αμέσως μετά ένα άγχος και προβληματισμός με κυριεύει, αφορά το μέλλον φυσικά. Προπονήτη και πολύ καλό μάλιστα, θα πάρουμε πιστεύω, του ίδιου «καλουπιού», μικρός σε ηλικία με πολλές φιλοδοξίες και όρεξη για δουλεία, πολύ δουλειά. ΑΛΛΑ, θα είναι σαν τον κ. Βαλβέρδε; Οι σκέψεις μου ήταν ανάλογες του καλοκαιριού που ο Κόκκαλης αποφάσισε να πουλήσει τον Ολυμπιακό, από την μία ήμουν υπέρμαχος της φυγής Κόκκαλης και σκεφτόμουνα ότι ο Ολυμπιακός είναι μαγαζί –γωνία και κάποιος θα βρεθεί να επενδύσει, και από την άλλη σκέψεις απελπισιάς «Θα είναι όμως ο καινούργιος σαν τον Κόκκαλη (λεφτά, παίχτες, οπαδός) ή θα καταντήσουμε σαν όλους τους άλλους, ακέφαλοι;». Ευτύχως για όλους εμάς, ο Μαρινάκης εξελίσσεται σε άξιο συνεχιστή της προεδρίας του Κόκκαλη. Τώρα με τον προπονητή όμως τι θα γίνει; Ο κ. Βαλβέρδε φαίνεται να είχε βρεί το κουμπί του Ολυμπιακού, όχι μονο των οπαδών του αλλά και της ομάδας γενικότερα. Αλλά κακά τα ψέματα, Ολυμπιακός είναι ο κόσμος του για αυτό και η θέση του προπονητή είναι σαν λαιμητόμος στημένη στο κέντρο του Winterfell να περίμενει την πρώτη στραβή ώστε να κάνει απλά το καθήκον της.

 

Τι είχε ο Ερνέστο για να μείνει τρείς χρονιές στον πάγκο του Ολυμπιακου; Φτάνουν οι επιτυχίες και τα πρωταθλήματα; Φυσικά όχι. Ο κόσμος του Ολυμπιακού είναι απαιτητικός, θέλει να παίρνει πρωταθλήματα, να παίζει καλή μπάλα σε Ελλάδα και Ευρώπη, να βγάζει ταλέντα, να κερδίζει τα ντερμπυ κτλ. με λίγα λόγια τα θέλουν ΟΛΑ και φυσικά χωρίς πίστωση χρόνου. Πίστωση χρόνου είπα; Γιατι ο Ερνέστο, που όλοι θυμόμαστε πως ξεκίνησε, τελικα κέρδισε την πίστωση χρόνου και επί τρία χρόνια, σπανίως ακούστηκαν οι παραμικρές μουρμούρες; Ο Ερνέστο, ήξερε το μυστικό, δουλειά, δουλειά.δουλειά, χωρίς να ακούει τι γράφουν οι εφημερίδες, εκείνος είχε πίστη στην δουλειά του και ο κόσμος αυτό το αναγνωρίζει. Ο Ολυμπιακός έπαιζε όλο και καλύτερη μπάλα, έβαζε καινούργια στοιχεία στο παιχνίδι του και το πιο σημαντικό από όλα, η ησυχία στα αποδυτήρια, ούτε δηλώσεις, ούτε τσακώμοι, ούτε διαρροές, τίποτα. Και φυσικά ο κ.Βαλβέρδε είναι κύριος με όλη την σημασία της λέξης και ο μόνος προπονητής που έχει περάσει από την Ελλάδα και απολάμβανε την κοινή αποδοχή όλων των φιλάθλων.

 

Αν ήταν πρωταγωνιστής στο GameofThrones, θα καθόταν σίγουρα στο ironthrone χωρίς να ανοίξει μύτη. Θα έχει ο επόμενος αυτό το χάρισμα που θα χαρίζει ηρεμία στα πλήθη και θα είναι κοινής αποδοχής; Και δυστυχώς τα ερωτήματα δεν σταματούν εκεί, καθώς παίχτες κορμού ή είναι δανεικοί και θα φύγουν ή τα συμβόλαια τους λήγουν ή κάποιοι μπορεί να δοκιμάσουν την τύχη τους σε άλλα πρωταθλήματα όπως ο Τοροσίδης που το δήλωσε αμέσως μετά τον τελικό. Τι θα γίνει άραγε στον θρόνο του Ολυμπιακού; Θα έρθει κάποιος άξιος συνεχιστης ή θα πέσουμε σε βασιλιά τύπου Τζόφρεϊ και ο χειμώνας που έρχεται θα είναι δύσκολος;

 

Νικόλαος Ματζάνας