Ευτυχώς, ο αθλητισμός σχεδόν απέχει από τα κομματικά ρόστερ

Η δημοσιοποίηση της ετήσιας λίστας του Time, των 100 most influential people in the world με έπιασε πάνω που σκεφτόμουν πόσο τυχερός είναι ο ελληνικός αθλητισμός που βλέπει τα icons του αυτό τον καιρό να μένουν μακριά από το πολιτικό παιχνίδι, στην εποχή του μεγαλύτερου ξεπεσμού της πολιτικής στην σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας.

Σε αυτό τον τόπο δεν ζει αθλητική προσωπικότητα που θα έμπαινε στο top 10 των ανθρώπων με την μεγαλύτερη επιρροή στην ελληνική κοινωνία. Υπάρχουν όμως περισσότεροι από δύο ντουζίνες άνθρωποι του αθλητισμού που, δικαίως ή αδίκως, έχουν επιρροή σε μια μεγάλη μάζα Ελλήνων. Ανθρωποι που υπό κανονικές συνθήκες θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από τα κόμματα στις ερχόμενες εκλογές, για λόγους ψηφοθηρικούς και μόνο, όπως πολλάκις έχει συμβεί στο πρόσφατο παρελθόν.

Με ανακουφίζει που οι περισσότεροι του αθλητισμού απάντησαν αρνητικά στις προτάσεις των κομμάτων και έμειναν μακριά από αυτές τις εκλογές. Όχι μόνο επειδή θα καίγονταν, αλλά και επειδή δεν νομιμοποιούν με την παρουσία τους στα ψηφοδέλτια αυτή την φτηνοδουλειά δίχως πολιτικό υπόβαθρο που έκαναν τα κόμματα για να σχηματίσουν ελκυστικό ρόστερ και να κερδίσουν την παρουσία στη νέα βουλή.

Στις συζητήσεις των τελευταίων μηνών έχω κουραστεί να συναντώ συνανθρώπους μου που δεν έχουν ιδέα τι θα ψηφίσουν σε αυτές τις εκλογές. Μια τέτοια συζήτηση κάναμε τις προάλλες, με τον Κάρπετ και τον Τσόχο, με την Αθηναΐδα Νέγκα.

Ακριβώς λοιπόν επειδή αντιλαμβάνομαι ότι αυτές που έχουμε μπροστά μας είναι οι πιο καμένες εκλογές από όσες έχω ζήσει, χαίρομαι που ο λίβας δεν θα κάψει και τα αθλητικά σπαρτά. Χαίρομαι που όσοι, από τον ευρύτερο χώρο του αθλητισμού, εκτιμώ ότι θα μπορούσαν να δουλέψουν καλά για την Ελλάδα έχουν μείνει έξω από ψηφοδέλτια που μοιάζουν με καθρεφτάκια που φτιάχτηκαν στο πόδι για να θαμπώσουν ιθαγενείς. Κι όλο αυτό επειδή ελπίζω ότι αυτό που σήμερα συμβαίνει δημιουργεί μια προοπτική καλύτερης, πιο αυθεντικής πολιτικά Ελλάδας. Επειδή αρχίζω να ελπίζω ότι τα εκλογικά ρόστερ του μέλλοντος θα κρύβουν περισσότερη αλήθεια, γνησιότητα, αυθεντικότητα, περισσότερη πολιτική στάση και λιγότερο νταραβέρι. Και, κυρίως, επειδή ελπίζω ότι στις εκλογές του μέλλοντος το ζητούμενο θα είναι πραγματικά μια καλύτερη μέρα για την Ελλάδα και τη ζωή της και όχι για τους πολιτικούς, τα κόμματα, τα επιχειρηματικά συμφέροντα, τη ζωή των λίγων.

Ναι, εμείς δεν έχουμε Μέσι ή Τζόκοβιτς για να εμπνεύσει. Εχουμε όμως μια σειρά από αθλητικές προσωπικότητες που εμπνέουν, αλλά και μπορούν πραγματικά και αληθινά να προσφέρουν με την δράση τους στον τόπο. Που ξέρεις, μπορεί σε μια επόμενη φορά, που θα έχει νόημα, επειδή όσοι εκλεγούν θα πρόκειται να δουλέψουν και όχι να κονομήσουν από τα ρέστα, να έχει αθλητικό περιεχόμενο η πολιτική ζωή. Γι’ αυτό κι είναι καλύτερα που ο αθλητισμός σχεδόν απέχει από τη σημερινή πολιτική μπόχα.